{"title":"Βιβλιοθήκη Αρχαίων Συγγραφέων","description":"","products":[{"product_id":"περι-ευθυμιασ","title":"ΠΕΡΙ ΕΥΘΥΜΙΑΣ [Για τη γαλήνη της ψυχής]","description":"\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eΗ πραγματεία \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eΠερί ευθυμίας\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e του Πλουτάρχου (περ. 46-119 μ.Χ.), ένα από τα ογδόντα και πλέον κείμενα (μερικά από αυτά νόθα) που συγκροτούν τη συλλογή των \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eΗθικών\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e του, ανήκει στο γραμματειακό είδος της διατριβής· είδος που είχε μεγάλη διάδοση στον ελληνορωμαϊκό κόσμο, από τα Αλεξανδρινά χρόνια και ύστερα. Οι (διατριβές) –κείμενα εκλαϊκευμένης ηθικής θεωρίας– συντάσσονταν με τους δικούς τους υφολογικούς κανόνες, εντάσσονταν στο κυρίαρχο την εποχή εκείνη κλίμα συγκρητισμού κυνικών, στωικών και επικούρειων διδασκαλιών, και απευθύνονταν, με πρακτικούς στόχους, στο πλατύ κοινό. Την πραγματεία του πάντως \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eΠερί ευθυμίας\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e ο Πλούταρχος δεν την απευθύνει στο πλατύ κοινό, αλλά, υπό επιστολική μορφή, στον Ρωμαίο άρχοντα και φίλο του Πάκκιο, ως απάντηση στις διευκρινίσεις που αυτός του είχε ζητήσει σχετικά με κάποια ζητήματα του πλατωνικού \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eΤιμαίο\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eυ, καθώς και για το πώς θα μπορούσε ο ίδιος να απαλλαγεί από προσωπικές πικρίες του και απογοητεύσεις και να κερδίσει την ψυχική ηρεμία του, την ευθυμία.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eΟ Πλούταρχος, από έλλειψη (όπως μας λέει ο ίδιος) χρόνου, περιορίζεται να ανταποκριθεί μόνο στη δεύτερη από τις επιθυμίες του φίλου του και, περί το έτος 90, του στέλνει όσα σημειώματα περί ευθυμίας είχε αποθησαυρίσει στο προσωπικό του σημειωματάριο, μέσα από τα πολύχρονα και εντατικά διαβάσματά του.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547306991941,"sku":null,"price":12.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/peri_euthimias.jpg?v=1784630216"},{"product_id":"ευβοϊκοσ-ή-κυνηγοσ","title":"ΕΥΒΟΪΚΟΣ ή ΚΥΝΗΓΟΣ","description":"\u003cp\u003e\u003cmeta charset=\"utf-8\"\u003eΟ Δίων ο Κοκκιανός, κατά τους συγχρόνους του, ή Χρυσόστομος, κατά τους μεταγενέστερους, γεννήθηκε περίπου το 40 μ.Χ. στην Προύσα της Βιθυνίας. Ο βίος του είναι γνωστός σε γενικές γραμμές. Από πλούσια οικογένεια και συγγενής του ιστορικού Δίωνος Κασσίου μορφώθηκε καλά. Επιδόθηκε αρχικά στη ρητορική, που είχε τα πρωτεία στην εποχή αυτή της λεγόμενης «δεύτερης σοφιστικής». Όταν άρχισε να ταξιδεύει στην απέραντη αυτοκρατορία φτάνοντας ως τη Ρώμη, μέσα του συντελείται βαθμιαία μια ουσιαστική μεταβολή και αυτός, ο πρώην αντίπαλος των Στωικών, ενστερνίζεται τώρα τη φιλοσοφία τους. Στις στωικές του αντιλήψεις  πρέπει να αναζητήσουμε τους λόγους που τον οδήγησαν σε ανοιχτή κριτική του αυτοκράτορα Δομιτιανού. Ο Δομιτιανός τον εξόρισε από την Ιταλία και τη Βιθυνία (85 μ.Χ. περίπου) και ο Δίων παραδέρνει στις εσχατιές της Αυτοκρατορίας, έως τη σημερινή Οδησσό και τον Δούναβη. Ζει με τα απολύτως απαραίτητα και γνωρίζει από πρώτο χέρι τη ζωή των ανθρώπων της υπαίθρου. Περιπλανιέται δεκαπέντε περίπου χρόνια και επιστρέφει στη Ρώμη μετά τον θάνατο του Δομιτιανού (96 μ.Χ.). Συνδέεται με τον αυτοκράτορα Τραϊανό, ο οποίος τον έστειλε στην Προύσα ως κομιστή προνομίων. Εκεί ο Δίων συμμετέχει πάλι στα κοινά, αλλά η πρωτοβουλία του να γκρεμίσει κάποια παλιά δημόσια κτίρια και να τα ανοικοδομήσει του στοίχισε την παραπομπή σε δίκη. Είναι η τελευταία πληροφορία που έχουμε γι’ αυτόν (111-112 μ.Χ.).\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547307057477,"sku":null,"price":13.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/euvoikos_h_kynigos.jpg?v=1784630239"},{"product_id":"ιστοριων-α","title":"ΙΣΤΟΡΙΩΝ Α΄","description":"\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eΟ Lesky παρατηρεί εύστοχα πως ο Πολύβιος έγραψε το έργο του με την πεποίθηση πως η μοίρα αυτής της ώρας του κόσμου λεγόταν Ρώμη. Είναι, αλήθεια, πολύς ο θαυμασμός του για τους πολιτειακούς της θεσμούς, που της έδιναν, τουλάχιστον ως τότε, αυτή την αρράγιστη συνοχή. (Στα ώριμά του πάντως χρόνια δείχνει απαισιόδοξος για την τύχη και του κράτους αυτού). Είναι φανερό πως επιθυμούσε ανάλογο πολίτευμα και για την Ελλάδα, αν ήταν, βέβαια, να σωθεί. Οι τότε καιροί τον δικαίωσαν. Ο σημερινός όμως αναγνώστης, ο εξαιρετικά ευαίσθητος και τρωτός, που τα θηριώδη κράτη –το «θηριώδη» όχι σαν προσδιορισμός έκτασης, αλλά σαν προσπάθεια ν’ ακουστεί η λέξη κράτος με τον αισχυλικό της ήχο– απειλούν να τον ισοπεδώσουν και να τον αλλοτριώσουν ολοκληρωτικά, έχει να προβάλει πάντα το ερωτηματικό: άξιζε εκείνη η σιδερένια κοσμοκρατορία, ας είναι και με την \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003epax Romana \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eτης, περισσότερο από την ελεύθερη αναπνοή των πολιτών και των πιο ταπεινών ελληνικών πόλεων;\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eΥπάρχει μια απάντηση, έμμεση και οπωσδήποτε οδυνηρή, στον ίδιο τον Πολύβιο: «Ο πόλεμος είναι τρομερό πράγμα, όχι όμως τόσο τρομερό, ώστε να υπομείνουμε τα πάντα προκειμένου να τον αποφύγουμε» (4, 31, 3).\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003e Ο τόπος αυτός, παρά τις αναπόφευκτες διαλείψεις, τήρησε πιστά τούτη τη διδαχή.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003e1971,  Ν. Δ. Τ.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547309351237,"sku":null,"price":18.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/Istorion_A.jpg?v=1784630285"},{"product_id":"ιστοριων-β","title":"ΙΣΤΟΡΙΩΝ Β΄","description":"\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eΟ Lesky παρατηρεί εύστοχα πως ο Πολύβιος έγραψε το έργο του με την πεποίθηση πως η μοίρα αυτής της ώρας του κόσμου λεγόταν Ρώμη. Είναι, αλήθεια, πολύς ο θαυμασμός του για τους πολιτειακούς της θεσμούς, που της έδιναν, τουλάχιστον ως τότε, αυτή την αρράγιστη συνοχή. (Στα ώριμά του πάντως χρόνια δείχνει απαισιόδοξος για την τύχη και του κράτους αυτού). Είναι φανερό πως επιθυμούσε ανάλογο πολίτευμα και για την Ελλάδα, αν ήταν, βέβαια, να σωθεί. Οι τότε καιροί τον δικαίωσαν. Ο σημερινός όμως αναγνώστης, ο εξαιρετικά ευαίσθητος και τρωτός, που τα θηριώδη κράτη –το «θηριώδη» όχι σαν προσδιορισμός έκτασης, αλλά σαν προσπάθεια ν’ ακουστεί η λέξη κράτος με τον αισχυλικό της ήχο– απειλούν να τον ισοπεδώσουν και να τον αλλοτριώσουν ολοκληρωτικά, έχει να προβάλει πάντα το ερωτηματικό: άξιζε εκείνη η σιδερένια κοσμοκρατορία, ας είναι και με την \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003epax Romana \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eτης, περισσότερο από την ελεύθερη αναπνοή των πολιτών και των πιο ταπεινών ελληνικών πόλεων;\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eΥπάρχει μια απάντηση, έμμεση και οπωσδήποτε οδυνηρή, στον ίδιο τον Πολύβιο: «Ο πόλεμος είναι τρομερό πράγμα, όχι όμως τόσο τρομερό, ώστε να υπομείνουμε τα πάντα προκειμένου να τον αποφύγουμε» (4, 31, 3).\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003e Ο τόπος αυτός, παρά τις αναπόφευκτες διαλείψεις, τήρησε πιστά τούτη τη διδαχή.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003e1971,  Ν. Δ. Τ.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547309678917,"sku":null,"price":16.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/istorion_B.jpg?v=1784630311"},{"product_id":"ιστοριων-γ","title":"ΙΣΤΟΡΙΩΝ Γ΄","description":"\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eΟ Lesky παρατηρεί εύστοχα πως ο Πολύβιος έγραψε το έργο του με την πεποίθηση πως η μοίρα αυτής της ώρας του κόσμου λεγόταν Ρώμη. Είναι, αλήθεια, πολύς ο θαυμασμός του για τους πολιτειακούς της θεσμούς, που της έδιναν, τουλάχιστον ως τότε, αυτή την αρράγιστη συνοχή. (Στα ώριμά του πάντως χρόνια δείχνει απαισιόδοξος για την τύχη και του κράτους αυτού). Είναι φανερό πως επιθυμούσε ανάλογο πολίτευμα και για την Ελλάδα, αν ήταν, βέβαια, να σωθεί. Οι τότε καιροί τον δικαίωσαν. Ο σημερινός όμως αναγνώστης, ο εξαιρετικά ευαίσθητος και τρωτός, που τα θηριώδη κράτη –το «θηριώδη» όχι σαν προσδιορισμός έκτασης, αλλά σαν προσπάθεια ν’ ακουστεί η λέξη κράτος με τον αισχυλικό της ήχο– απειλούν να τον ισοπεδώσουν και να τον αλλοτριώσουν ολοκληρωτικά, έχει να προβάλει πάντα το ερωτηματικό: άξιζε εκείνη η σιδερένια κοσμοκρατορία, ας είναι και με την \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003epax Romana \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eτης, περισσότερο από την ελεύθερη αναπνοή των πολιτών και των πιο ταπεινών ελληνικών πόλεων;\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eΥπάρχει μια απάντηση, έμμεση και οπωσδήποτε οδυνηρή, στον ίδιο τον Πολύβιο: «Ο πόλεμος είναι τρομερό πράγμα, όχι όμως τόσο τρομερό, ώστε να υπομείνουμε τα πάντα προκειμένου να τον αποφύγουμε» (4, 31, 3).\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003e Ο τόπος αυτός, παρά τις αναπόφευκτες διαλείψεις, τήρησε πιστά τούτη τη διδαχή.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003e1971,  Ν. Δ. Τ.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547312496965,"sku":null,"price":18.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/istorion_G.jpg?v=1784630332"},{"product_id":"ιστοριων-δ","title":"ΙΣΤΟΡΙΩΝ Δ΄","description":"\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eΟ Lesky παρατηρεί εύστοχα πως ο Πολύβιος έγραψε το έργο του με την πεποίθηση πως η μοίρα αυτής της ώρας του κόσμου λεγόταν Ρώμη. Είναι, αλήθεια, πολύς ο θαυμασμός του για τους πολιτειακούς της θεσμούς, που της έδιναν, τουλάχιστον ως τότε, αυτή την αρράγιστη συνοχή. (Στα ώριμά του πάντως χρόνια δείχνει απαισιόδοξος για την τύχη και του κράτους αυτού). Είναι φανερό πως επιθυμούσε ανάλογο πολίτευμα και για την Ελλάδα, αν ήταν, βέβαια, να σωθεί. Οι τότε καιροί τον δικαίωσαν. Ο σημερινός όμως αναγνώστης, ο εξαιρετικά ευαίσθητος και τρωτός, που τα θηριώδη κράτη –το «θηριώδη» όχι σαν προσδιορισμός έκτασης, αλλά σαν προσπάθεια ν’ ακουστεί η λέξη κράτος με τον αισχυλικό της ήχο– απειλούν να τον ισοπεδώσουν και να τον αλλοτριώσουν ολοκληρωτικά, έχει να προβάλει πάντα το ερωτηματικό: άξιζε εκείνη η σιδερένια κοσμοκρατορία, ας είναι και με την \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003epax Romana \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eτης, περισσότερο από την ελεύθερη αναπνοή των πολιτών και των πιο ταπεινών ελληνικών πόλεων;\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eΥπάρχει μια απάντηση, έμμεση και οπωσδήποτε οδυνηρή, στον ίδιο τον Πολύβιο: «Ο πόλεμος είναι τρομερό πράγμα, όχι όμως τόσο τρομερό, ώστε να υπομείνουμε τα πάντα προκειμένου να τον αποφύγουμε» (4, 31, 3).\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003e Ο τόπος αυτός, παρά τις αναπόφευκτες διαλείψεις, τήρησε πιστά τούτη τη διδαχή.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003e1971,  Ν. Δ. Τ.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547312824645,"sku":null,"price":17.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/istorion_d.jpg?v=1784630351"},{"product_id":"ιστοριων-ε","title":"ΙΣΤΟΡΙΩΝ Ε΄","description":"\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eΟ Lesky παρατηρεί εύστοχα πως ο Πολύβιος έγραψε το έργο του με την πεποίθηση πως η μοίρα αυτής της ώρας του κόσμου λεγόταν Ρώμη. Είναι, αλήθεια, πολύς ο θαυμασμός του για τους πολιτειακούς της θεσμούς, που της έδιναν, τουλάχιστον ως τότε, αυτή την αρράγιστη συνοχή. (Στα ώριμά του πάντως χρόνια δείχνει απαισιόδοξος για την τύχη και του κράτους αυτού). Είναι φανερό πως επιθυμούσε ανάλογο πολίτευμα και για την Ελλάδα, αν ήταν, βέβαια, να σωθεί. Οι τότε καιροί τον δικαίωσαν. Ο σημερινός όμως αναγνώστης, ο εξαιρετικά ευαίσθητος και τρωτός, που τα θηριώδη κράτη –το «θηριώδη» όχι σαν προσδιορισμός έκτασης, αλλά σαν προσπάθεια ν’ ακουστεί η λέξη κράτος με τον αισχυλικό της ήχο– απειλούν να τον ισοπεδώσουν και να τον αλλοτριώσουν ολοκληρωτικά, έχει να προβάλει πάντα το ερωτηματικό: άξιζε εκείνη η σιδερένια κοσμοκρατορία, ας είναι και με την \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003epax Romana \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eτης, περισσότερο από την ελεύθερη αναπνοή των πολιτών και των πιο ταπεινών ελληνικών πόλεων;\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eΥπάρχει μια απάντηση, έμμεση και οπωσδήποτε οδυνηρή, στον ίδιο τον Πολύβιο: «Ο πόλεμος είναι τρομερό πράγμα, όχι όμως τόσο τρομερό, ώστε να υπομείνουμε τα πάντα προκειμένου να τον αποφύγουμε» (4, 31, 3).\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003e Ο τόπος αυτός, παρά τις αναπόφευκτες διαλείψεις, τήρησε πιστά τούτη τη διδαχή.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003e1971,  Ν. Δ. Τ.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547314921797,"sku":null,"price":18.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/istorion_e.jpg?v=1784630370"},{"product_id":"ιστοριων-στ-ζ-η","title":"ΙΣΤΟΡΙΩΝ ΣΤ΄, Ζ΄, Η΄","description":"\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eΟ Lesky παρατηρεί εύστοχα πως ο Πολύβιος έγραψε το έργο του με την πεποίθηση πως η μοίρα αυτής της ώρας του κόσμου λεγόταν Ρώμη. Είναι, αλήθεια, πολύς ο θαυμασμός του για τους πολιτειακούς της θεσμούς, που της έδιναν, τουλάχιστον ως τότε, αυτή την αρράγιστη συνοχή. (Στα ώριμά του πάντως χρόνια δείχνει απαισιόδοξος για την τύχη και του κράτους αυτού). Είναι φανερό πως επιθυμούσε ανάλογο πολίτευμα και για την Ελλάδα, αν ήταν, βέβαια, να σωθεί. Οι τότε καιροί τον δικαίωσαν. Ο σημερινός όμως αναγνώστης, ο εξαιρετικά ευαίσθητος και τρωτός, που τα θηριώδη κράτη –το «θηριώδη» όχι σαν προσδιορισμός έκτασης, αλλά σαν προσπάθεια ν’ ακουστεί η λέξη κράτος με τον αισχυλικό της ήχο– απειλούν να τον ισοπεδώσουν και να τον αλλοτριώσουν ολοκληρωτικά, έχει να προβάλει πάντα το ερωτηματικό: άξιζε εκείνη η σιδερένια κοσμοκρατορία, ας είναι και με την \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003epax Romana \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eτης, περισσότερο από την ελεύθερη αναπνοή των πολιτών και των πιο ταπεινών ελληνικών πόλεων;\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eΥπάρχει μια απάντηση, έμμεση και οπωσδήποτε οδυνηρή, στον ίδιο τον Πολύβιο: «Ο πόλεμος είναι τρομερό πράγμα, όχι όμως τόσο τρομερό, ώστε να υπομείνουμε τα πάντα προκειμένου να τον αποφύγουμε» (4, 31, 3).\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003e Ο τόπος αυτός, παρά τις αναπόφευκτες διαλείψεις, τήρησε πιστά τούτη τη διδαχή.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003e1971,  Ν. Δ. Τ.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547314954565,"sku":null,"price":21.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/istorion_st_z_h.jpg?v=1784630405"},{"product_id":"ιστοριων-θ-ι-ια","title":"ΙΣΤΟΡΙΩΝ Θ΄, Ι΄, ΙΑ΄","description":"\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eΟ Lesky παρατηρεί εύστοχα πως ο Πολύβιος έγραψε το έργο του με την πεποίθηση πως η μοίρα αυτής της ώρας του κόσμου λεγόταν Ρώμη. Είναι, αλήθεια, πολύς ο θαυμασμός του για τους πολιτειακούς της θεσμούς, που της έδιναν, τουλάχιστον ως τότε, αυτή την αρράγιστη συνοχή. (Στα ώριμά του πάντως χρόνια δείχνει απαισιόδοξος για την τύχη και του κράτους αυτού). Είναι φανερό πως επιθυμούσε ανάλογο πολίτευμα και για την Ελλάδα, αν ήταν, βέβαια, να σωθεί. Οι τότε καιροί τον δικαίωσαν. Ο σημερινός όμως αναγνώστης, ο εξαιρετικά ευαίσθητος και τρωτός, που τα θηριώδη κράτη –το «θηριώδη» όχι σαν προσδιορισμός έκτασης, αλλά σαν προσπάθεια ν’ ακουστεί η λέξη κράτος με τον αισχυλικό της ήχο– απειλούν να τον ισοπεδώσουν και να τον αλλοτριώσουν ολοκληρωτικά, έχει να προβάλει πάντα το ερωτηματικό: άξιζε εκείνη η σιδερένια κοσμοκρατορία, ας είναι και με την \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003epax Romana \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eτης, περισσότερο από την ελεύθερη αναπνοή των πολιτών και των πιο ταπεινών ελληνικών πόλεων;\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eΥπάρχει μια απάντηση, έμμεση και οπωσδήποτε οδυνηρή, στον ίδιο τον Πολύβιο: «Ο πόλεμος είναι τρομερό πράγμα, όχι όμως τόσο τρομερό, ώστε να υπομείνουμε τα πάντα προκειμένου να τον αποφύγουμε» (4, 31, 3).\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003e Ο τόπος αυτός, παρά τις αναπόφευκτες διαλείψεις, τήρησε πιστά τούτη τη διδαχή.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003e1971,  Ν. Δ. Τ.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547314987333,"sku":null,"price":21.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/istorion_th_I_IA.jpg?v=1784630425"},{"product_id":"ιστοριων-ιβ-ιγ-ιδ-ιε","title":"ΙΣΤΟΡΙΩΝ ΙΒ΄, ΙΓ΄, ΙΔ΄, ΙΕ΄","description":"\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eΟ Lesky παρατηρεί εύστοχα πως ο Πολύβιος έγραψε το έργο του με την πεποίθηση πως η μοίρα αυτής της ώρας του κόσμου λεγόταν Ρώμη. Είναι, αλήθεια, πολύς ο θαυμασμός του για τους πολιτειακούς της θεσμούς, που της έδιναν, τουλάχιστον ως τότε, αυτή την αρράγιστη συνοχή. (Στα ώριμά του πάντως χρόνια δείχνει απαισιόδοξος για την τύχη και του κράτους αυτού). Είναι φανερό πως επιθυμούσε ανάλογο πολίτευμα και για την Ελλάδα, αν ήταν, βέβαια, να σωθεί. Οι τότε καιροί τον δικαίωσαν. Ο σημερινός όμως αναγνώστης, ο εξαιρετικά ευαίσθητος και τρωτός, που τα θηριώδη κράτη –το «θηριώδη» όχι σαν προσδιορισμός έκτασης, αλλά σαν προσπάθεια ν’ ακουστεί η λέξη κράτος με τον αισχυλικό της ήχο– απειλούν να τον ισοπεδώσουν και να τον αλλοτριώσουν ολοκληρωτικά, έχει να προβάλει πάντα το ερωτηματικό: άξιζε εκείνη η σιδερένια κοσμοκρατορία, ας είναι και με την \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003epax Romana \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eτης, περισσότερο από την ελεύθερη αναπνοή των πολιτών και των πιο ταπεινών ελληνικών πόλεων;\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eΥπάρχει μια απάντηση, έμμεση και οπωσδήποτε οδυνηρή, στον ίδιο τον Πολύβιο: «Ο πόλεμος είναι τρομερό πράγμα, όχι όμως τόσο τρομερό, ώστε να υπομείνουμε τα πάντα προκειμένου να τον αποφύγουμε» (4, 31, 3).\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003e Ο τόπος αυτός, παρά τις αναπόφευκτες διαλείψεις, τήρησε πιστά τούτη τη διδαχή.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003e1971,  Ν. Δ. Τ.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547315020101,"sku":null,"price":21.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/istorion_ib_ig_id_ie.jpg?v=1784630447"},{"product_id":"ιστοριων-ιστ-ιη-κ-κα","title":"ΙΣΤΟΡΙΩΝ ΙΣΤ΄, ΙΗ΄, Κ΄, ΚΑ΄","description":"\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eΟ Lesky παρατηρεί εύστοχα πως ο Πολύβιος έγραψε το έργο του με την πεποίθηση πως η μοίρα αυτής της ώρας του κόσμου λεγόταν Ρώμη. Είναι, αλήθεια, πολύς ο θαυμασμός του για τους πολιτειακούς της θεσμούς, που της έδιναν, τουλάχιστον ως τότε, αυτή την αρράγιστη συνοχή. (Στα ώριμά του πάντως χρόνια δείχνει απαισιόδοξος για την τύχη και του κράτους αυτού). Είναι φανερό πως επιθυμούσε ανάλογο πολίτευμα και για την Ελλάδα, αν ήταν, βέβαια, να σωθεί. Οι τότε καιροί τον δικαίωσαν. Ο σημερινός όμως αναγνώστης, ο εξαιρετικά ευαίσθητος και τρωτός, που τα θηριώδη κράτη –το «θηριώδη» όχι σαν προσδιορισμός έκτασης, αλλά σαν προσπάθεια ν’ ακουστεί η λέξη κράτος με τον αισχυλικό της ήχο– απειλούν να τον ισοπεδώσουν και να τον αλλοτριώσουν ολοκληρωτικά, έχει να προβάλει πάντα το ερωτηματικό: άξιζε εκείνη η σιδερένια κοσμοκρατορία, ας είναι και με την \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003epax Romana \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eτης, περισσότερο από την ελεύθερη αναπνοή των πολιτών και των πιο ταπεινών ελληνικών πόλεων;\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eΥπάρχει μια απάντηση, έμμεση και οπωσδήποτε οδυνηρή, στον ίδιο τον Πολύβιο: «Ο πόλεμος είναι τρομερό πράγμα, όχι όμως τόσο τρομερό, ώστε να υπομείνουμε τα πάντα προκειμένου να τον αποφύγουμε» (4, 31, 3).\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003e Ο τόπος αυτός, παρά τις αναπόφευκτες διαλείψεις, τήρησε πιστά τούτη τη διδαχή.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003e1971,  Ν. Δ. Τ.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547315052869,"sku":null,"price":29.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/istorion_is_ih_k_ka.jpg?v=1784630465"},{"product_id":"ιππιασ-ελαττων","title":"ΙΠΠΙΑΣ ΕΛΑΤΤΩΝ","description":"\u003cp\u003eΟ Ιππίας Ελάττων είναι ένας παράδοξος και ως έναν βαθμό αινιγματικός πλατωνικός διάλογος, κυρίως λόγω του ρόλου που παίζει σ’ αυτόν ο Σωκράτης, ο οποίος καθαρώς φορμαλιστικά υποστηρίζει απόψεις που προφανώς συγκρούονται με το κοινό αίσθημα, όπως λ.χ. ότι ο αληθής και ο ψευδής άνθρωπος ταυτίζονται ή ότι όποιος εκούσια διαπράττει κάποιο σφάλμα είναι καλύτερος από αυτόν που λαθεύει άθελά του, και τις υποστηρίζει με διαλεκτική δεινότητα που εξουθενώνει τον αρχικά γεμάτον αυτοπεποίθηση σοφιστή, μεταβάλλοντας την αναμέτρησή τους σ’ ένα παιγνίδι της γάτας με το ποντίκι.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547315085637,"sku":null,"price":12.0,"currency_code":"EUR","in_stock":false}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/ippias_elatton.jpg?v=1784630493"},{"product_id":"οι-αδελφοι","title":"ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ","description":"\u003cp\u003eΟι Αδελφοί (πρώτη παράσταση 160 π.Χ.) δεν είναι η πιο αστεία κωμωδία του μορφωμένου απελεύθερου Τερέντιου, ούτε μπορεί να συναγωνιστεί σε κέφι τις φαρσοκωμωδίες του Πλαύτου, Λατίνου κωμωδιογράφου που καταγόταν από τη Σάρσινα της Ομβρικής και διασκέδαζε το ρωμαϊκό κοινό στο δεύτερο μισό του τρίτου και στις αρχές του δεύτερου προχριστιανικού αιώνα. Η κωμωδία αυτή αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα του λατινικού γραμματειακού είδους, που συμβατικά αποκαλείται fabula palliata, δηλ. «λατινική κωμωδία αλά ελληνικά» (από το pallium = ελληνικός χιτώνας), και προσφέρει στον αναγνώστη τη δυνατότητα να διαπιστώσει τη χάρη και τη λεπτότητα που διέκριναν το κωμικό ταλέντο του Τερέντιου, οι κωμωδίες του οποίου αποτέλεσαν πρότυπα για γενεές θεατρικών συγγραφέων και χρησίμευσαν ως σχολικά εγχειρίδια ήδη από την αρχαιότητα.\u003cbr\u003eΗ λατινική fabula palliata βασίζεται σε ελληνικές κωμωδίες που γράφτηκαν κυρίως μετά τον θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου (323 π.Χ.) και ανήκουν στο είδος που παραδοσιακά ονομάζεται «Νέα Κωμωδία».\u003cbr\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547315282245,"sku":null,"price":20.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/oi_adelfoi.jpg?v=1784630516"},{"product_id":"γρυλλοσ","title":"ΓΡΥΛΛΟΣ","description":"\u003cp\u003eΤο θέμα του Γρύλλου είναι, σε πολύ γενικές γραμμές, το εξής: ο Οδυσσέας ζητάει από την Κίρκη να επαναφέρει όσους Έλληνες είχε μεταμορφώσει σε ζώα στην ανθρώπινη μορφή τους, ώστε εκείνος να τους πάρει μαζί του στην πατρίδα τους. Η Κίρκη τον συμβουλεύει να συζητήσει πρώτα μαζί τους για να διαπιστώσει αν συμφωνούν και οι ίδιοι, και του προτείνει ως συνομιλητή ένα γουρούνι (τον Γρύλλο), που χάρη στη δική της παρέμβαση είναι σε θέση να μιλάει. Ο Γρύλλος γνωστοποιεί στον Οδυσσέα την προτίμηση των μεταμορφωμένων ζώων να μην επανέλθουν στην αρχική τους μορφή επειδή είναι πιο ευτυχισμένα στην τωρινή τους κατάσταση. Η επιχειρηματολογία η οποία αναπτύσσεται στηρίζεται στην άποψη ότι τα ζώα διαθέτουν λογική και αρετές που ξεπερνούν τις αντίστοιχες των ανθρώπων. Στο τέλος του έργου η ανατροπή είναι πλήρης: ο Γρύλλος θριαμβεύει, ο πολύμηχανος Οδυσσέας κατατροπώνεται και η σάτιρα, παρά τους συχνούς κοινούς τόπους, λειτουργεί αποτελεσματικά χάρη στην έξυπνη χρήση της σοφιστικής.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547315315013,"sku":null,"price":12.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/grylos.jpg?v=1784630536"},{"product_id":"επιστολη-ζ","title":"ΕΠΙΣΤΟΛΗ Ζ΄","description":"\u003cp\u003eΗ Ζ΄ Επιστολή έχει τον τύπο πολιτικής συμβουλής προς τους οπαδούς του Δίωνος, είναι όμως ουσιαστικά μια ανοιχτή επιστολή που απευθύνεται στους συγχρόνους του Πλάτωνος και κυρίως στους Αθηναίους, για να ερμηνεύσει και να δικαιώσει την πολιτική του δράση στας Συρακούσας, και ο σκοπός αυτός επιτελείται κατά τέτοιον τρόπο, ώστε η Ζ΄ Επιστολή θα μπορούσε να ονομασθεί πνευματική και πολιτική αυτοβιογραφία του Πλάτωνος.\u003cbr\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547315347781,"sku":null,"price":17.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/epistoli_z.jpg?v=1784630559"},{"product_id":"γνωμαι-1","title":"ΓΝΩΜΑΙ","description":"\u003cp\u003eΤα αποφθέγματα (γνώμαι ή sententiae) που περιέχονται στην παρούσα έκδοση δεν γράφτηκαν για τη διαπαιδαγώγηση του Ρωμαίου νεανία ή την ηθική διάπλαση του ανθρωπίνου είδους εν γένει· αποτελούσαν μέρος των θεατρικών έργων του ατελεύθερου ανατολίτη Ποπλιλίου (1ος αι. π.Χ.), για την καταγωγή και τη λαμπρή θεατρική σταδιοδρομία του οποίου μας πληροφορούν ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, ο Σουητώνιος, ο Αύλος Γέλλιος και ο Μακρόβιος. Μόνο δύο τίτλοι (Ο Γκρινιάρης και Οι Κλαδευτές) και τέσσερις στίχοι σώζονται από τούτα τα έργα, τα οποία προορίζονταν για παράσταση και σκόπευαν να ψυχαγωγήσουν το ρωμαϊκό κοινό. Το λογοτεχνικό είδος στο οποίο ανήκουν τα θεατρικά έργα του Ποπλιλίου είναι ο μίμος.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547315380549,"sku":null,"price":19.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/gnomai.jpg?v=1784630580"},{"product_id":"ερωτικα-επιγραμματα","title":"ΕΡΩΤΙΚΑ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΑ","description":"\u003cp\u003eΤο ερωτικό θέμα, όχι απλώς ως στοιχείο μυθοπλασίας, όπως στο έπος, αλλά και ως έκφραση προσωπικού βιώματος, είχε μακραίωνη ιστορία, πριν το αξιοποιήσουν οι επιγραμματοποιοί της ελληνιστικής περιόδου. Ήδη στα αποσπασματικά κατάλοιπα του Αρχίλοχου, του πρώτου «προσωπικού» ποιητή του δυτικού κόσμου, ανιχνεύονται σπάνιας ευαισθησίας εκφράσεις ενός σπαρακτικού, καθ’ όλα τα φαινόμενα υπαρκτού, έρωτα, παρά την πιθανή ποιητική αδεία μυθοποίησή του. Την ύπαρξή του ενισχύει, μεταξύ άλλων, και η χρήση συγκεκριμένων ονομάτων, που ταυτίζουν πρόσωπα και πράγματα. Και, μολονότι η αποσπασματικότητα του σωζόμενου υλικού δεν επιτρέπει τη συγκρότηση κάποιας, στοιχειωδώς έστω, ολοκληρωμένης εικόνας ούτε ως προς τη θεματική προσέγγιση της ερωτικής εμπειρίας ούτε ως προς τη μορφή των σχετικών συνθεμάτων, υπάρχουν, εν τούτοις, ίχνη που υποδηλώνουν όχι μόνο τη δραματική καμπύλη μιας ερωτικής σχέσης, από την τρυφερότητα των πρώτων σκιρτημάτων ως τον εκφυλισμό της τελικής διάψευσης, αλλά και την, ενίοτε ωμή στον κυνισμό της, αμεσότητα με την οποία εκφράζονται το πάθος και η οδύνη.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547315413317,"sku":null,"price":21.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/erotika_epigrammata.jpg?v=1784630603"},{"product_id":"ιστορικη-εισαγωγη-τόμ-1","title":"ΠΡΟΣΩΚΡΑΤΙΚΟΙ - ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ, τόμ. 1","description":"\u003cp\u003eΗ παρούσα εισαγωγή είναι το τελικό προϊόν σαραντάχρονης σπουδής των πνευματικών κυρίως επιτευγμάτων του πρώιμου Ελληνισμού, στο πλαίσιο της δραστηριότητάς μου ως ερευνητή υποτρόφου του γερμανικού Ιδρύματος Humboldt, συντάκτη του Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Φιλοσοφίας της Ακαδημίας Αθηνών (Λεξικόν της Προσωκρατικής Φιλοσοφίας και περιοδικό Φιλοσοφία), μέλους του Κέντρου Φιλοσοφικών Ερευνών (διδασκαλία και συνεργασία στο περιοδικό Δευκαλίων), συντάκτη και συμβούλου στην Εκδοτική Αθηνών (υπεύθυνου για θέματα αρχαίας ελληνικής Μυθολογίας, Θρησκείας και Φιλοσοφίας). Κυριότεροι σταθμοί της σπουδής ήταν τα ακόλουθα δημοσιεύματά μου: Ο Ηράκλειτος στις «Εννεάδες» του Πλωτίνου (διδακτορική διατριβή, 1968), Heraklits - Bibliographie (με εισαγωγή στις ηρακλειτικές σπουδές, Zum Studium Heraklits, 1971), Ηράκλειτος, Τα Αποσπάσματα (κείμενο, μετάφραση, σχόλια, 1971 2η έκδοση, βελτιωμένη και επαυξημένη, 1987 3η έκδοση, αναθεωρημένη, ετοιμάζεται για τη σειρά των Εκδόσεων Στιγμή), Δείγματα Λεξικού των Προσωκρατικών (1973), Η Κοσμολογία της Μιλήτου (1974), Αρχίλοχος και Ηράκλειτος (1976), Κοσμογονία (1979), Ιωνική Φυσική (1981), Ελεάτες (τα κείμενα με μετάφραση και ιστορική εισαγωγή, 1982), Κοσμογονία, Θεογονία, Ανθρωπογονία (1986), πλήθος βιογραφίες αρχαίων φιλοσόφων και μονογραφίες για θέματα αρχαίας Φιλοσοφίας και Επιστήμης σε εγκυκλοπαιδικά λεξικά και άλλα συλλογικά έργα. Τύχη αγαθή η Εισαγωγή αυτή προτάσσεται στην ερμηνευτική έκδοση των Προσωκρατικών, που καλοδέχτηκαν στο πρόγραμμά τους οι Εκδόσεις Στιγμή.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547315446085,"sku":null,"price":19.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/istoriki_eisagogi_a.jpg?v=1784630627"},{"product_id":"ηρακλειτοσ-τόμ-2","title":"ΠΡΟΣΩΚΡΑΤΙΚΟΙ - ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ, τόμ. 2","description":"\u003cp\u003eΓια την παρούσα έκδοση μεγαλύτερη σπουδαιότητα έχουν οι «Ερμηνευτικές σημειώσεις», με τις οποίες επιδιώκεται να εξυπηρετηθεί ο αναγνώστης, τόσο ο σπουδαστής όσο και ο ειδικός, στην προσπάθειά να κατανοήσει τα ιστορικά δεδομένα που προσδιόρισαν τη σκέψη του Ηράκλειτου, την αντιπαράθεση αυτής της σκέψης με άλλες κρατούσες αντιλήψεις, τις πηγές της και την επίδρασή της στην εποχή της και μετέπειτα. Γι’ αυτό τον σκοπό προσκομίζονται ερμηνευτικά προβλήματα των σωζόμενων αποσπασμάτων του ηρακλείτειου έργου. Η παρουσία και η επίδραση του Ηράκλειτου στην αρχαία γραμματεία επισημαίνονται επίσης στις «Ερμηνευτικές σημειώσεις».\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547315478853,"sku":null,"price":19.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/irakleitos.jpg?v=1784630651"},{"product_id":"παρμενιδησ-τόμ-3","title":"ΠΡΟΣΩΚΡΑΤΙΚΟΙ - ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ, τόμ. 3","description":"\u003cp\u003eΣτο πλαίσιο του ιστορικού προβληματισμού της εποχής του, ο Παρμενίδης πρώτος αμφισβήτησε σοβαρά την αξιοπιστία των αισθήσεων και αναζήτησε την ουσία πέρα από τα συνεχώς μεταβαλλόμενα φαινόμενα, την οποία επιχείρησε να προσδιορίσει, επικαλούμενος ορισμένες λογικές αναγκαιότητες. Για τους παλαιότερους δάσκαλους της Ιωνίας αρκούσε η περιγραφή του κόσμου, όπως αυτή φαίνεται ή όπως αυτός γενικότερα προσφέρεται στην ανθρώπινη εμπειρία [...]. Κρινόμενος από την προοπτική του ιστορικού προβληματισμού της εποχής του, ο Παρμενίδης φαίνεται θεματολογικά πρωτοποριακός, αλλά μορφολογικά οπισθοδρομικός. Από τη μια επανατοποθετεί το πρόβλημα της ουσίας σε νέα βάση, ξεπερνά την αφοριστική και δογματική περιγραφή της πρώιμης ιωνικής Φυσικής, προάγει την κριτική και διαλεκτική σκέψη του Ηρακλείτου και θεμελιώνει τη Γνωσιολογία, τη Λογική και τη Μεταφυσική [...]. Θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε χωρίς δισταγμό ότι από όλους τους Προσωκρατικούς μόνο ο Παρμενίδης προσφέρει την αμιγέστερη Φυσική φιλοσοφία, τουλάχιστο σύμφωνα με τα δικά μας κριτήρια.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547315511621,"sku":null,"price":15.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/parmenidis.jpg?v=1784630675"},{"product_id":"εμπεδοκλησ-τόμ-4","title":"ΠΡΟΣΩΚΡΑΤΙΚΟΙ - ΕΜΠΕΔΟΚΛΗΣ, τόμ. 4","description":"\u003cp\u003eΟ Εμπεδοκλής (περίπου 494 - 434) ανήκε σε ισχυρή πολιτική οικογένεια του σικελικού Ακράγαντα, η οποία συνέβαλε αποφασιστικά στο να διατηρηθεί εκεί η δημοκρατική τάξη […]. Σύμφωνα με μιαν αρχαία παράδοση, ο Εμπεδοκλής, όταν με τον θάνατο του πατέρα του, Μέτωνα ή Αρχινόμου, είδε να εκδηλώνονται στον Ακράγαντα έντονες φιλοτυραννικές τάσεις, έπεισε τους Ακραγαντίνους παύσασθαι μεν των στάσεων, ισότητα δε πολιτικήν ασκείν. Σχετικά παραδίδεται ακόμα ότι αργότερα, όταν ο Εμπεδοκλής ταξίδευε μακριά από τη Σικελία, οι αντιδημοκρατικοί του Ακράγαντα, ενισχυμένοι στο μεταξύ, πέτυχαν να εμποδίσουν την επάνοδό του και ότι έτσι ο Εμπεδοκλής πέθανε εξόριστος στην Πελοπόννησο. \u003cbr\u003eΓια το πνευματικό περιβάλλον του Εμπεδοκλή, τη μόρφωση, τα ταξίδια και τις σχετικές μορφωτικές εμπειρίες του, τους δασκάλους του και τη μορφή της μαθητείας του κοντά τους, όπως και για ενδεχόμενες προσωπικές σχέσεις με σύγχρονούς του φιλοσόφους και άλλους επιστήμονες, δεν είναι γνωστά πολλά πράγματα. Από τα σωζόμενα αποσπάσματα των έργων του φαίνεται ότι ο Εμπεδοκλής γνώριζε σε βάθος και πλάτος την παλαιότερή του επική και λυρική ποίηση, ιδιαίτερα τη θεογονική και τις σχετικές με αυτήν διδασκαλίες των Ορφικών και Πυθαγορείων, την ιωνική Κοσμογονία από τον Θαλή ως τον Ηράκλειτο και την Οντολογία του Παρμενίδη και ότι όλα αυτά είχαν συντελέσει περίπου ισόρροπα στην πνευματική διαμόρφωσή του.\u003cbr\u003eΗ παράδοση ότι ο Εμπεδοκλής είχε δασκάλους τον Πυθαγόρα, τον Ξενοφάνη και τον Αναξαγόρα δεν ανταποκρίνεται στα πράγματα, αφού είναι γνωστό ότι ο πρώτος από αυτούς έχει πεθάνει προτού γεννηθεί ο Εμπεδοκλής, ο δεύτερος ήταν ήδη αιωνόβιος στην περίοδο των σπουδών του Εμπεδοκλή και ο τρίτος, περίπου 6 χρόνια μεγαλύτερος του Εμπεδοκλή, άρχισε τον δημόσιο βίο του ύστερα από αυτόν. Η μαρτυρία ότι είχε δάσκαλο τον Παρμενίδη ευνοείται χρονολογικά, αλλά δεν μπορεί να ελεγχθεί, ενώ από τα σωζόμενα αποσπάσματα των έργων του Εμπεδοκλή βγαίνει το συμπέρασμα ότι ο συγγραφέας τους οφείλει πολλά στη γλώσσα και στη σκέψη του Παρμενίδη και ότι είχε αποδεχθεί το βασικό κριτήριο της Οντολογίας του, όχι όμως περισσότερο από όσο είχε αποδεχθεί και το αντίθετο κριτήριο της ιωνικής Κοσμολογίας. Πιθανότερη είναι η μαρτυρία ότι ο Εμπεδοκλής είχε μαθητεύσει σε Πυθαγορείους.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547315544389,"sku":null,"price":26.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/empedoklis.jpg?v=1784630705"},{"product_id":"τραχινιαι","title":"ΤΡΑΧΙΝΙΑΙ","description":"\u003cp\u003eΑπό τα επτά σωζόμενα δράματα του Σοφοκλή (496–406 π.Χ.), εκείνο που έχει προκαλέσει τις περισσότερες συζητήσεις και διχογνωμίες είναι οι Τραχίνιες. Έργο λιγότερο γνωστό στο κοινό, παίζεται σπάνια. Αρκετοί φιλόλογοι έχουν σχολιάσει αρνητικά το δράμα, μερικοί έφτασαν στο παρελθόν να το θεωρούν και νόθο. Το χαρακτήρισαν ως το πιο προβληματικό έργο του Σοφοκλή· το θεώρησαν φτωχό, σκοτεινό, περίεργο, δύσκολο, νεφελώδες. Όσοι το χρονολογούσαν στα πρώιμα έργα του ποιητή αναγνώριζαν ανωριμότητα, ενώ οι οπαδοί της ύστερης χρονολόγησης το έβλεπαν συγκαταβατικά σαν γεροντικό του έργο.\u003cbr\u003eΥπήρξαν όμως και διάσημοι θαυμαστές των Τραχινίων, όπως ο Σίλλερ, που έγραψε ένα ενθουσιώδες γράμμα στον Γκαίτε, όπου μιλάει «για το βάθος της γυναικείας ύπαρξης» (Tiefe des weiblichen Wesens) στην παρουσίαση της Δηιάνειρας από τον Σοφοκλή.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547315577157,"sku":null,"price":18.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/traxiniai.jpg?v=1784630726"},{"product_id":"επιστολεσ-στον-φιλοσοφο-ιαμβλιχο","title":"ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΣΤΟΝ ΦΙΛΟΣΟΦΟ ΙΑΜΒΛΙΧΟ","description":"\u003cp\u003eΟι Επιστολές του Ιουλιανού του Σύρου, που για αιώνες διαβάζονταν ως έργα του ομώνυμου αυτοκράτορα, παρουσιάζονται εδώ για πρώτη φορά ως αυτόνομη ενότητα. Ο Ιουλιανός, μαθητής του επιφανούς Ιάμβλιχου, γράφει για το βίωμα της συμμετοχής στους φιλοσοφικούς κύκλους της όψιμης αρχαιότητας και προσεγγίζει τη σχέση δασκάλου και μαθητή ως ερωτική μυσταγωγία, με τη μορφή του Ιάμβλιχου ως πνευματικού καθοδηγητή να δεσπόζει και να φωτίζει όχι μόνο τους μαθητές του αλλά και τον ελληνισμό.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547315609925,"sku":null,"price":16.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/epistoles_ston_filosofo_iamvlixo.jpg?v=1784630750"},{"product_id":"περσεσ","title":"ΠΕΡΣΕΣ","description":"\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eΗ περιπέτεια του κειμένου αυτού αρχίζει το 1964, όταν ο Κάρολος Κουν, σχεδιάζοντας ν’ ανεβάσει τους \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eΠέρσες\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e, μου ζήτησε να του παραδώσω μια νέα μετάφραση. Στρώθηκα με όρεξη στη δουλειά. Ο Βασίλης Βασιλικός με βοηθούσε δακτυλογραφώντας όσες σελίδες ετοίμαζα· τις περίμενε ο Κουν για τις πρόβες του (που κράτησαν τελικά οκτώ μήνες) και ο Γιάννης Χρήστου για τη μουσική του. Όταν, το καλοκαίρι του 1965, ύστερα από μια επιτυχημένη σταδιοδρομία στο Λονδίνο και το Παρίσι, οι \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eΠέρσες\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e παρουσιάστηκαν και στο Ηρώδειο, είχαμε κιόλας μπει στην κρίση των Ιουλιανών· η πολιτική ατμόσφαιρα της εποχής φόρτιζε το έργο με πρόσθετες σημασίες.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eΩστόσο το πρόβλημα για μένα ήταν πώς η πρώτη αυτή μορφή της μετάφρασής μου –κι ας παίχτηκε επί χρόνια εντός και εκτός Ελλάδος από τον Κάρολο Κουν, κι ας ξαναπαίχτηκε στην Επίδαυρο μετά τον θάνατό του (το 1987 και το 1988), κι ας δημοσιεύθηκε το 1965 στο περιοδικό \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eΘέατρο\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e και το 1966 αυτοτελώς και εν αγνοία μου από τις «Πολιτικές και λογοτεχνικές εκδόσεις» του εξωτερικού, κι ας χρησιμοποιήθηκε επίσης από τον Θόδωρο Τερζόπουλο στις παραστάσεις του (1990-1992)– με ικανοποιούσε όλοένα και λιγότερο. Όσο περνούσαν τα χρόνια, τόσο οι ενδοιασμοί μου δυνάμωναν. Ήξερα πως θα θεωρούσα το κείμενό μου οριστικό (άρα και δημοσιεύσιμο) μόνο αν το ξαναδούλευα έχοντας ξεδιαλύνει ορισμένα ζητήματα σχετικά με τον τρόπο μετάφρασης της αρχαίας τραγωδίας. Στα 1983, μεταφράζοντας, και πάλι για τον Κουν, τον \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eΠρομηθέα Δεσμώτη\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e, ξαναβρέθηκα μπροστά στα ίδια προβλήματα. Όμως κάποιο προχώρημα μέσα μου είχε γίνει. \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eΤότε επιχείρησα ξανά μιαν άλλη μετάφραση των \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eΠερσών\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e. Το ίδιο και δύο χρόνια αργότερα. Δοκιμές και προσπάθειες ανάμεικτες με ελπίδες και απογοητεύσεις.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eΤέλος, ο επίλογος: η συνεργασία μου με τον Λευτέρη Βογιατζή για τις παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου (καλοκαίρι 1999). Νέο ξεκίνημα; Όχι ασφαλώς. Αλλά, πάντως, έναυσμα για μια νέα μεταφραστική επεξεργασία. Γιατί τώρα ήταν δίπλα μου όχι μόνο ένας ταλαντούχος ηθοποιός και σκηνοθέτης, αλλά κι ένας φιλόλογος προσεκτικός και ευαίσθητος στις πιο λεπτές αποχρώσεις του κειμένου. Του οφείλω το γεγονός ότι με βοήθησε να ξαναδώ προσεκτικά την τραγωδία του Αισχύλου και να προχωρήσω σε μιαν ακριβέστερη, ίσως και λειτουργικότερη, μεταφραστική προσπάθεια: στο κείμενο που, με ελάχιστες αλλαγές, κρατάει ο αναγνώστης στα χέρια του... \u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eΤο ρήμα μεταφράζω μπορεί να σημαίνει και τούτο: επιχειρώ ν’ απαντήσω .\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547315642693,"sku":null,"price":12.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/perses.jpg?v=1784630773"},{"product_id":"φοινισσεσ","title":"ΦΟΙΝΙΣΣΕΣ","description":"\u003cp\u003eΕίναι περίπου βέβαιο ότι η τραγωδία των Φοινισσών παρουσιάστηκε μεταξύ 410 και 409 π.Χ., άγνωστο όμως μαζί με ποια άλλα δράματα του Ευριπίδη και με ποιους ανταγωνιστές στους δραματικούς αγώνες. Κάποιες ενδείξεις, που προέρχονται από έργα του Αριστοφάνη και τα σχετικά αρχαία σχόλια, προκάλεσαν την υπόθεση ότι δεν αποκλείεται το συγκεκριμένο δράμα να συναποτελούσε μια τριλογία: κατά μία θεωρία, μαζί με τις τραγωδίες Οινόμαος και Χρύσιππος, ως τρία κεφάλαια ενός κοινού μύθου (ένα είδος «Οιδιπόδειας»), με θέμα την πρόκληση και την πραγματοποίηση μιας κατάρας· κατά μια άλλη θεωρία, μαζί με την Υψιπύλη και την Αντιόπη, δράματα από διαφορετικούς μυθικούς κύκλους, με συνεκτικό θεματικό άξονα τη σχέση μιας μητέρας με τους δύο γιους της. Ο Ευριπίδης πλησίαζε τα μέσα της 8ης δεκαετίας του βίου του, ενώ μετά από δύο τρία χρόνια, και αφού παρουσίασε, από τα σωζόμενα έργα του, τον Ορέστη (408 π.Χ.), αναχώρησε για τη Μακεδονία, όπου και πέθανε, αφήνοντας πίσω του δύο εξαιρετικά ανόμοια μεταξύ τους δράματα: την Ιφιγένεια εν Αυλίδι και τις Βάκχες.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547315675461,"sku":null,"price":15.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/Foinisses.jpg?v=1784630797"},{"product_id":"ο-ευνουχοσ","title":"Ο ΕΥΝΟΥΧΟΣ","description":"\u003cp\u003eΟ Ευνούχος (πρώτη παράσταση, πιθανότατα, 161 π.Χ.), το έργο που απασχόλησε στοχαστές όπως ο Κικέρων, ο Οράτιος και ο Αυγουστίνος, και θεωρητικούς της λογοτεχνίας όπως ο Κοϊντιλιανός, φαίνεται ότι ήταν το πιο δημοφιλές και προσοδοφόρο έργο του μορφωμένου απελεύθερου κωμωδιογράφου Τερέντιου· η τεράστια εμπορική επιτυχία του και η επίδραση που άσκησε στο μεταγενέστερο θέατρο δεν οφείλονται τόσο στη δομή του, η οποία, εξάλλου, ενίοτε παρουσιάζει άλυτα προβλήματα, ή στους χαρακτήρες του, πολλοί από τους οποίους, μάλιστα, σκιαγραφούνται εντελώς επιδερμικά, όσο στην κωμική του ατμόσφαιρα, που εύκολα μπορεί να συναγωνιστεί σε κέφι ακόμη και τις φαρσοκωμωδίες του Πλαύτου, του Λατίνου κωμωδιογράφου που καταγόταν από τη Σάρσινα της Ομβρικής και διασκέδαζε το ρωμαϊκό κοινό στο δεύτερο μισό του τρίτου και στις αρχές του δεύτερου προχριστιανικού αιώνα. Ο Ευνούχος αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα του λατινικού γραμματειακού είδους που συμβατικά αποκαλείται fabula palliata, δηλαδή «λατινική κωμωδία με ελληνικούς χαρακτήρες» (από το pallium = ελληνικός χιτώνας), και προσφέρει στον θεατή και στον αναγνώστη τη δυνατότητα να διαπιστώσουν τη χάρη αλλά και το κωμικό σφρίγος που διέκριναν το συγγραφικό ταλέντο του Τερέντιου, οι κωμωδίες του οποίου υπομνηματίσθηκαν και χρησίμευσαν ως σχολικά εγχειρίδια ήδη από την αρχαιότητα, ενώ απετέλεσαν πρότυπα για γενεές θεατρικών συγγραφέων μέχρι τις μέρες μας.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547315740997,"sku":null,"price":19.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/o_eunouxos.jpg?v=1784630820"},{"product_id":"γνωμαι-μονοστιχοι","title":"ΓΝΩΜΑΙ ΜΟΝΟΣΤΙΧΟΙ","description":"\u003cp\u003eΟι Μενάνδρου γνώμαι περιέχουν πρώτα απ’ όλα γνώμες του περιφημότερου εκπροσώπου της «Νέας Κωμωδίας»· όχι λιγότερα από εξήντα τρία μονόστιχα ανήκουν δίχως αμφιβολία σε εκείνον, ενώ τουλάχιστον άλλα πέντε αποδόθηκαν σε αυτόν ψευδεπιγράφως. Εν τούτοις, η συντριπτική πλειονότητα των «γνωμών» δεν ανήκει στον Μένανδρο. Όπως απέδειξε η λεπτομερέστατη ιχνηλασία των πηγών από τον Kock (Sammlungen 86-92· βλ. και τους indices auctorum στις σ. 143-148 της έκδ. του J, καθώς και Görler 122-128), η συλλογή έχει αρυσθεί στίχους, αυτούσιους ή παραλλαγμένους,\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547315773765,"sku":null,"price":31.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/gnomai_monostixoi.jpg?v=1784630841"},{"product_id":"επιστολη-90","title":"ΕΠΙΣΤΟΛΗ 90","description":"\u003cp\u003eΗ Επιστολή 90 θεωρείται ότι ανήκει στους λεγόμενους Προτρεπτικούς επί φιλοσοφίαν λόγους, δηλαδή σαν και αυτούς που έγραψαν ο Αριστοτέλης, ο Κικέρων, ο Ιάμβλιχος κ.ά. για να εγκωμιάσουν τη φιλοσοφία και να παρακινήσουν τους νέους να ασχοληθούν με τη σπουδή της. Πράγματι, στην Επιστολή 90 ο Σενέκας, παίρνοντας ως αφορμή τη διαφωνία του με τον Ποσειδώνιο σε ένα συγκεκριμένο ζήτημα, προχωρεί σε γενικό εγκώμιο της φιλοσοφίας, πλην όμως το εγκώμιο αυτό πλέκεται σε αντιδιαστολή με το αντίστοιχο, αν και λανθάνον, εγκώμιο του Ποσειδωνίου, τον πυρήνα του οποίου ωστόσο ο Σενέκας εν πολλοίς απορρίπτει. Από τη στιγμή που εξυμνεί τη φιλοσοφία, η Επιστολή 90 έχει βεβαίως στοιχεία προτρεπτικού λόγου, αλλά δεν γράφεται ως καθαρός Προτρεπτικός, εφόσον ο κύριος στόχος της είναι, πιστεύω, να ανασκευάσει τις απόψεις του Ποσειδωνίου.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547315872069,"sku":null,"price":26.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/Epistoli_90.jpg?v=1784630864"},{"product_id":"υπερ-πολυστρατου","title":"ΥΠΕΡ ΠΟΛΥΣΤΡΑΤΟΥ","description":"\u003cp\u003eΈνας από τους λόγους του λυσιακού corpus που έχουν σχεδόν αγνοηθεί από τη νεότερη φιλολογική έρευνα είναι ο εικοστός, ο επιγραφόμενος Υπέρ Πολυστράτου, του οποίου η γνησιότητα έχει εντονότατα αμφισβητηθεί. Δεν υπάρχει γι’ αυτόν σε ολόκληρο τον 20ό αι. ούτε αναλυτική ερμηνευτική έκδοση ούτε ειδική μονογραφία.\u003cbr\u003eΟι παλαιότεροι μελετητές συγκλίνουν στην εκτίμηση ότι πρόκειται για έναν από τους λιγότερο ελκυστικούς λόγους του corpus. Η εκτίμηση αυτή οφείλεται κυρίως στη χαλαρότητα της δομής, στην τραχύτητα του ύφους και στην ελλειπτική και ενίοτε σκοτεινή διατύπωση […]. Ωστόσο ο Υπέρ Πολυστράτου παρουσιάζει μεγάλο ερευνητικό ενδιαφέρον, κατ’ αρχήν λόγω της ενδιάμεσης θέσης που κατέχει στην ιστορία της πρώιμης αττικής ρητορικής. Συγκεκριμένα, είναι ένα από τα ελάχιστα δείγματα της περιόδου η οποία μεσολαβεί μεταξύ του θανάτου του Αντιφώντα (411 π.Χ.) και της πρώτης εμφάνισης του Λυσία (403 π.Χ.) και, παρ’ όλο που δεν ανήκει στη λογογραφική ρητορική, μπορεί να θεωρηθεί ότι προαναγγέλλει τη λυσιακή τέχνη. Ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης η υφολογική εξέταση του λόγου, που μπορεί να συμβάλει στην παρακολούθηση της εξέλιξης του αττικού πεζού λόγου.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547315904837,"sku":null,"price":26.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/yper_polystratou.jpg?v=1784630885"},{"product_id":"αφορισμοι","title":"ΑΦΟΡΙΣΜΟΙ","description":"\u003cp\u003eΗ παρούσα έκδοση των Αφορισμών δεν είναι κριτική, αφού γίνεται από γιατρό που δεν έχει την πρόθεση να οικειοποιηθεί την ιδιότητα του κριτικού φιλολόγου. Ο χαρακτήρας της προσδιορίζεται περισσότερο από την ιατρική και λιγότερο από τη φιλολογική φύση του κειμένου, επειδή οι Αφορισμοί συνιστούν κατ' εξοχήν ιατρικό κείμενο. Στην παρούσα έκδοση το αρχαίο κείμενο ακολουθεί, με ελάχιστες αποκλίσεις, την έκδοση του E. Littre, Oeuvres completes d' Hippocrate, τομ. IV, σ. 458-609.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547315937605,"sku":null,"price":19.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/aforismoi.jpg?v=1784630909"},{"product_id":"μεταμορφωσεισ-βιβλιο-χ","title":"ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΙΣ – ΒΙΒΛΙΟ Χ","description":"\u003cp\u003eΗ σύλληψη της συγγραφής ενός εκτεταμένου συνεχούς ποιήματος έρχεται σε αντίθεση με τις προγραμματικές αρχές του προλόγου των Αιτίων. Η πρόθεση των Μεταμορφώσεων να αποτελέσουν μια παγκόσμια ιστορία έχει τις ρίζες της στην ελληνιστική ιστοριογραφία. Γεννιέται λοιπόν ένα sui generis εγκυκλοπαιδικό ποίημα, που φαινομενικά συμμορφώνεται προς τις αυγούστειες απαιτήσεις για εθνοκεντρική ποίηση, αφού κλείνει με την αποθέωση του Ιουλίου Καίσαρα και μια δέηση για τον ίδιο τον ηγεμόνα. Ωστόσο, η πανηγυρική ποίηση καταλαμβάνει ένα ελάχιστο μέρος του όλου έργου και δεν είναι ποτέ απαλλαγμένη από την υποψία της ειρωνείας.\u003cbr\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547315970373,"sku":null,"price":17.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/metamorfoseon.jpg?v=1784630930"},{"product_id":"αλεξανδρα","title":"ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ","description":"\u003cp\u003eΗ Αλεξάνδρα παρουσιάζεται στον αναγνώστη ως μονόλογος τραγωδίας, ενός όμως πολύ ιδιόμορφου είδους: όχι μόνο ο τραγικός μονόλογος παίρνει διαστάσεις μιας ολόκληρης τραγωδίας, αλλά ενέχει ακόμη δύο χαρακτηριστικά που καθιστούν το κείμενο αυτό μοναδικό· αφενός, από τα τρία πρόσωπα που εμπλέκονται, μόνο ένα παίρνει τον λόγο, ο υπηρέτης, που δίνει αναφορά στον Πρίαμο για τα όσα άκουσε να λέει η Κασσάνδρα (Αλεξάνδρα) (το κύριο πρόσωπο είναι απόν, αλλά τα λόγια του θα επαναληφθούν κατά λέξη), και αφετέρου –το δεύτερο χαρακτηριστικό– αυτός είναι ο λόγος που το σύνολο του κειμένου αποτελεί έναν ιστό αινιγμάτων. Ένα από τα πρώτα αινίγματα είναι αυτό ακριβώς το όνομα Αλεξάνδρα που δίνεται στην Κασσάνδρα, και το οποίο αντιστοιχεί στην ταύτιση που απαντά κοντά στη Σπάρτη, στις Αμύκλες και στα Λεύκτρα, ανάμεσα σε μία θεότητα ονομαζόμενη Αλεξάνδρα και στην κόρη του Πριάμου.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547316068677,"sku":null,"price":29.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/alexandra.jpg?v=1784630954"},{"product_id":"το-παλαμαρι","title":"ΤΟ ΠΑΛΑΜΑΡΙ","description":"\u003cp\u003eΤο Παλαμάρι χωρίζεται, από άποψη πλοκής, σε δύο μέρη: το πρώτο μέρος περιέχει τα γεγονότα που διαδραματίζονται στις τρεις πρώτες Πράξεις, και το δεύτερο τα γεγονότα που εκτυλίσσονται στην Τέταρτη Πράξη. Ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στα δύο μέρη είναι η νεαρή κόρη του Δαιμόνη, ενώ ο πορνοβοσκός και ο ψαράς αποτελούν τα δύο εμπόδια που πρέπει να υπερπηδήσει η Παλαίστρα –ένα σε κάθε μέρος του έργου– για να ανακτήσει την ελευθερία της και την αληθινή της ταυτότητα αντιστοίχως.\u003cbr\u003eΠαρά όλα αυτά δεν πρέπει να δοθεί η εντύπωση ότι το Παλαμάρι είναι, από την αρχή ως το τέλος, ξεκαρδιστική κωμωδία. Η επιτυχία της έγκειται στον επιδέξιο τρόπο με τον οποίο ο Πλαύτος παρουσιάζει ως αστεία μια ουσιαστικά σοβαρή κατάσταση και στον περίτεχνο συνδυασμό τραγικών και κωμικών στοιχείων.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547316101445,"sku":null,"price":21.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/to_palamari.jpg?v=1784630975"},{"product_id":"αγαμεμνων","title":"ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ","description":"\u003cp\u003eΑσχολούμενος με τα «Ιατρικά του Αισχύλου» αναγκαζόμουν, για τον υπομνηματισμό των ιατρικών αναφορών, όπου αυτές απαντούν στις τραγωδίες του ποιητή, να μεταφράζω ο ίδιος, για ακριβέστερη απόδοση, τα αντίστοιχα χωρία. Ο Αγαμέμνων όπως και οι Επτά επί Θήβας είναι έργα πλούσια σε ιατρικές αναφορές, οι οποίες μένουν ασχολίαστες από τους φιλολόγους. Η ασχολία μου αυτή υπήρξε και η αφορμή για τη μετάφραση ολόκληρης της τραγωδίας του Αγαμέμνονος, αφού συζητώντας με τον εκδότη Αιμίλιο Καλιακάτσο για τις συγγραφικές μου δραστηριότητες στην Αρχαία Ελληνική Ιατρική, του μίλησα και για τα «Ιατρικά του Αγαμέμνονος». Αυτό σημαίνει ότι η ιδέα της μετάφρασης του έργου είναι δική του, η ευθύνη όμως ανήκει εξ ολοκλήρου σε μένα.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547316134213,"sku":null,"price":15.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/agamemnon.jpg?v=1784630996"},{"product_id":"χοηφοροι","title":"ΧΟΗΦΟΡΟΙ","description":"\u003cp\u003eΗ παρούσα μετάφραση των Χοηφόρων συνιστά τη δεύτερη όμοια προσπάθειά μου, μετά τον Αγαμέμνονα του Αισχύλου. Τύχη αγαθή ας μου δώσει υγεία και δύναμη και ο Απόλλων φίλτρα τόλμης, να μεταφράσω και το τρίτο έργο της τριλογίας του ποιητή, τις Ευμενίδες. Εμπειρότερος μετά τη μετάφραση του Αγαμέμνονος, όχι όμως έμπειρος, τολμώ να ομολογήσω ότι ο Αισχύλος δεν μεταφράζεται ή, να το πω αλλιώς, η γλώσσα μας σήμερα δεν επαρκεί για την ποιητική μεταφορά της τραγωδίας και ιδιαίτερα των έργων του Αισχύλου, με τις πολυάριθμες και συνήθως ανανταπόδοτες άπαξ λέξεις που συνηθίζει να χρησιμοποιεί ο ποιητής – για να μείνω μόνο σε μία από τις δυσκολίες του εγχειρήματος. Έτσι, ενώ η μετάφραση των μονολόγων και των διαλόγων είναι τις περισσότερες φορές δυνατή και ικανοποιητική, η μετάφραση των χορικών αποδεικνύεται σχεδόν δυνατή και αρκετές φορές ελάχιστα ικανοποιητική, εφόσον ο μεταφραστής επιδιώκει να διατηρήσει το μέτρο της εύρυθμης εκφοράς του στίχου και την ποιητικότητα του κειμένου.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547316166981,"sku":null,"price":15.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/401.jpg?v=1784631019"},{"product_id":"ευμενιδεσ","title":"ΕΥΜΕΝΙΔΕΣ","description":"\u003cp\u003eΓια να αποφύγω την ύβριν και την ασέβεια, ας ομολογήσω ότι ο πάτριος θεός Απόλλων (καθότι τυγχάνει να είμαι Ασκληπιάδης) μου έδωσε τα φίλτρα τόλμης που του εζήτησα στον Πρόλογο των Χοηφόρων, και η αγαθή τύχη υγεία και δύναμη να μεταφράσω τις Ευμενίδες, το τρίτο έργο της τριλογίας του ποιητή. Οι Ευμενίδες παρουσιάζουν τις ίδιες μεταφραστικές δυσκολίες των Χοηφόρων (τις οποίες μνημόνευσα εν συντομία στον Πρόλογό τους), αν και πιστεύω ότι η σύγκριση των δυσκολιών είναι πάντα υποκειμενική και ως εκ τούτου περιορισμένης αξίας. Συνάμα θεωρώ ότι αυτές οι δυσκολίες συνιστούν πρόκληση και δοκιμασία της μεταφραστικής ικανότητας εκείνου που αναλαμβάνει ένα παρόμοιο εγχείρημα. Ο Αισχύλος και ιδιαίτερα η Ορέστεια θα παραμείνουν, κατά τη γνώμη μου, το κριτήριο της επάρκειας της νέας ελληνικής γλώσσας, και ως εκ τούτου κάθε καινούργια μεταφραστική προσπάθεια, προσαρμοσμένη στην ομιλούμενη γλώσσα του καιρού της, θα δοκιμάζει τις δυνατότητες του λεξιλογικού της πλούτου, με την απαραίτητη προϋπόθεση ότι θα αποδεικνύει επίσης και τη συνέχεια της ενιαίας ελληνικής γλώσσας, με την ιστορία των τριών και πλέον χιλιετιών.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547316199749,"sku":null,"price":15.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/eumenides.jpg?v=1775574215"},{"product_id":"το-επυλλιο-του-αρισταιου","title":"ΤΟ ΕΠΥΛΛΙΟ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΑΙΟΥ","description":"\u003cp\u003eΗ υψηλή ποιότητα της ποίησης των Γεωργικών, διακριτή σε κάθε επίπεδο (ύφος, γλώσσα, δόμηση, ιδεολογία), αναγνωρίζεται ομόφωνα από τους μελετητές. Γενικά αποδεκτό είναι επίσης ότι το έργο συνιστά μάλλον ανάγνωσμα ανθρωπολογικού προβληματισμού παρά τεχνικό εγχειρίδιο. Στο 4ο βιβλίο των Γεωργικών, που αφορά τη μελισσοκομία, η πραγμάτευση του θέματος οδηγείται στους κινδύνους που ελλοχεύουν για τις μέλισσες από διάφορες ασθένειες. Ο Αρισταίος χάνει το μελίσσι του από λοιμό και ασιτία· απελπισμένος από τη συμφορά καταφεύγει στις όχθες του Πηνειού, όπου θρηνώντας επικαλείται τη βοήθεια της μητέρας του, της Νύμφης Κυρήνης. Εκείνη προστάζει να ανοίξουν με θαυμαστό τρόπο τα νερά ώστε να κατέλθει ο Αρισταίος στα βάθη του ποταμού. Κάνουν σπονδή στον ωκεανό και του εξηγεί τι να πράξει: Πρέπει πρώτα να συλλάβει τον Πρωτέα και να μάθει από αυτόν την αιτία της συμφοράς και τις οδηγίες για τη θεραπεία του κακού. Ο Πρωτέας αποκαλύπτει στον Αρισταίο ότι για την απώλεια του μελισσιού ευθύνεται ο Ορφέας, επειδή καταδιώκοντας την Ευριδίκη έγινε η αιτία του θανάτου της. Η Κυρήνη έρχεται και εξηγεί στον Αρισταίο ότι για να εξευμενίσει τις Νύμφες των δασών πρέπει να θυσιάσει τέσσερις ταύρους […].\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547316232517,"sku":null,"price":30.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/to_eppilio_tou_aristaiou.jpg?v=1784631063"},{"product_id":"ομηρικα-επιγραμματα","title":"ΟΜΗΡΙΚΑ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΑ","description":"\u003cp\u003eΟ όρος «Ομηρικά επιγράμματα» χαρακτηρίζει μία ομάδα σύντομων επικών ποιημάτων, τα οποία αποδόθηκαν κατά την αρχαιότητα στον Όμηρο και φέρονται να αποτυπώνουν συγκεκριμένες περιστάσεις της ζωής του, όπως μας την περιγράφουν σωζόμενες γραπτές μαρτυρίες αμφισβητούμενης ιστορικής αξιοπιστίας. Στο σύνολό τους τα ποιήματα αυτά περιέχονται στον Βίον Ομήρου, μία βιογραφία που χρονολογείται μεταξύ 1ου και 2ου αιώνα μ.Χ. και της οποίας συγγραφέας αναγράφεται ψευδώς ο Ηρόδοτος. Μερικά από τα Ομηρικά επιγράμματα περιλαμβάνονται επίσης, με κάποιες κειμενικές διαφορές, σε ορισμένα άλλα πεζά αρχαιοελληνικά κείμενα, που εξίσου επαγγέλλονται βιογραφική πληροφόρηση για τον μεγαλύτερο ποιητή του αρχαίου ηρωικού έπους.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547316265285,"sku":null,"price":12.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/omirika_epigrammata.jpg?v=1784631084"},{"product_id":"κατα-νεαιρασ","title":"ΚΑΤΑ ΝΕΑΙΡΑΣ","description":"\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eΟ \u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eΚατά Νεαίρας\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e παραμένει ένα από τα πιο δημοφιλή κείμενα της Αττικής ρητορείας ανά τους αιώνες, επειδή η ασυνήθιστη σύνθεσή του αποτελεί ένα μωσαϊκό με ρεαλιστικές αναπαραστάσεις της αθηναϊκής καθημερινής ζωής τον 4ο π.Χ. αιώνα, σκανδαλώδεις και ερεθιστικές ιστορίες για εταίρες και πόρνες, δύστροπους άντρες και αυστηρές οικοδέσποινες, αφελείς εραστές και διεφθαρμένους πολιτικούς, ιστορίες από τη θρησκευτική και κοινωνική ζωή της πόλης, τα δικαστήρια και τους νόμους, και κάποια αξιομνημόνευτα ιστορικά παραδείγματα. Δεν θα ήταν υπερβολή να τον παρομοιάσουμε με ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα, με τη μόνη διαφορά ότι τα πρόσωπα και τα γεγονότα του λόγου ήταν πραγματικά ή, τουλάχιστον, έχουν την επίφαση της πραγματικότητας, και πειστικά θα μπορούσαν να παρουσιαστούν ως πραγματικά σε ένα ακροατήριο του 4ου αιώνα, την ψήφο του οποίου επιδιώκει ο ρήτορας με την εκφώνηση αυτού του λόγου.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eΥπό αυτή την έννοια ο λόγος έχει προσελκύσει την προσοχή κλασικών φιλολόγων και μελετητών της αττικής ρητορικής, αλλά και ιστορικών του αθηναϊκού δικαίου, της θρησκείας και της κοινωνίας. Ειδικά τα τελευταία 30 χρόνια, με την άνθηση της έρευνας στον χώρο της ιστορίας του γυναικείου φύλου, ο λόγος έχει προσελκύσει ακόμη περισσότερο ενδιαφέρον και μελετηθεί ως πηγή για τις νομικές, πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες υπό τις οποίες ζούσε η Αθηναία της κλασικής περιόδου.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547316298053,"sku":null,"price":31.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/Kata_Neairas.jpg?v=1784631108"},{"product_id":"αλκηστισ","title":"ΑΛΚΗΣΤΙΣ","description":"\u003cp\u003e\u003cbr\u003eΣτην Άλκηστη, περιέχονται δραματουργικές και σκηνικές επιλογές καταλυτικής σημασίας, τις οποίες όχι μόνο δεν συναντούμε σε κανένα από τα σωζόμενα δράματα των άλλων δύο ομοτέχνων του Ευριπίδη αλλά, περιέργως –από μία άποψη όμως εύλογα– μας παραπέμπουν στον σατυρικό Κύκλωπα, κάποιες μάλιστα και στην κωμωδία. Έτσι, μετά από προσπάθεια να απαντήσουμε σε ορισμένα βασικά ερωτήματα, καταφεύγουμε στη διστακτική εικασία ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση ο ποιητής συνειδητά προσπάθησε να αλλοιώσει βασικές δραματουργικές λειτουργίες που, αλλιώς, θα συγκροτούσαν τη φυσιογνωμία μιας «κανονικής» τραγωδίας. Αυτές οι γενικά διατυπωμένες διαπιστώσεις αποκτούν σημασία, αν συνυπολογισθούν, αφενός, με τη στεγανότητα που διαχώριζε μεταξύ τους τα δραματικά είδη και, αφετέρου, με την πρώιμη θέση που κατέχει το συγκεκριμένο έργο. Γιατί, όντως, η Άλκηστις αποτελεί μια αινιγματική εξαίρεση, ένα curiosum, ακόμη και μέσα στην, γνωστή σε μας, παραγωγή του Ευριπίδη, ενός ποιητή που μας συνήθισε και με την πολυμορφία των προϊόντων και με τις απροσδόκητες αποκλίσεις τους από τις συμβάσεις του είδους που καλλιεργούσε. Τηρουμένων των αναλογιών, η περίπτωση της Άλκηστης μας παραπέμπει σε ένα άλλο πρώιμο δράμα, που δεν είχε συνέχεια ούτε στο υπόλοιπο έργο του δημιουργού του ούτε στα έργα των ομοτέχνων του, όχι μόνο τα σωζόμενα αλλά και τα χαμένα, στον βαθμό που μας είναι γνωστά ως αποσπάσματα.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547316330821,"sku":null,"price":17.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/alkistis.jpg?v=1784631128"},{"product_id":"κυκλωψ","title":"ΚΥΚΛΩΨ","description":"\u003cp\u003eΚατά τη μεταφραστική διαδικασία δόθηκε προτεραιότητα στην μεγαλύτερη δυνατή πιστότητα, χωρίς, από την άλλη πλευρά, να προδοθεί η ζωντάνια και η λειτουργικότητα του νεοελληνικού λόγου αλλά, παράλληλα, να εξασφαλισθεί και η αυτοτέλεια του κειμένου, ώστε να είναι εφικτή η ανάγνωσή του και ερήμην του πρωτοτύπου. Εννοείται ότι η προσπάθεια υποβοηθήθηκε από το γεγονός ότι η μετάφραση προορίζεται, κατά κύριο λόγο, ως ανάγνωσμα και όχι ως κείμενο προς θεατρική χρήση, οπότε θα απαιτούσε κάποια ιδιαίτερη προσοχή η «προφορικότητά» της, ώστε, σε αυτή την περίπτωση, να δοθεί κάπως μεγαλύτερο περιθώριο απεξάρτησης από το αρχαίο κείμενο.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547316363589,"sku":null,"price":15.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/kyskops.jpg?v=1784631150"},{"product_id":"ηλεκτρα","title":"ΗΛΕΚΤΡΑ","description":"\u003cp\u003eΣύμφωνα με μια ευφυέστατη και επαρκώς τεκμηριωμένη θεωρία, λίγο πριν από το 420 π.Χ., οι απόγονοι του Αισχύλου, κάνοντας χρήση του τιμητικού προνομίου που τους είχε παραχωρήσει η πολιτεία, έλαβαν μέρος στους δραματικούς αγώνες με έργο που είχε διδάξει ο ποιητής όσο ζούσε – συγκεκριμένα, με την Ορέστεια (Αγαμέμνων - Χοηφόροι - Ευμενίδες), που πρωτοπαρουσιάσθηκε το 458, δύο χρόνια πριν από τον θάνατο του δημιουργού της. Φαίνεται ότι αυτή η μεταθανάτια παράσταση της περίφημης τριλογίας προκάλεσε τόσην εντύπωση και στο κοινό αλλά και στους νεότερους ομοτέχνους του μεγάλου ποιητή, ώστε αναζωπυρώθηκε το ενδιαφέρον τους για τον μύθο των Ατρειδών, με αποτέλεσμα, τα αμέσως επόμενα χρόνια –κάπου μεταξύ 418 και 415– να παρουσιασθούν δύο ομότιτλες τραγωδίες με θέμα αντλημένο από τον ίδιο μύθο: πρόκειται για την Ηλέκτρα του Σοφοκλή και του Ευριπίδη.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547316429125,"sku":null,"price":18.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/hlektra.jpg?v=1781944872"},{"product_id":"ορεστησ","title":"ΟΡΕΣΤΗΣ","description":"\u003cp\u003eΑπό οποιανδήποτε και σε οποιοδήποτε επίπεδο και αν προσεγγισθεί το τελευταίο, ίσως, δράμα που παρουσίασε ο Ευριπίδης στο αθηναϊκό κοινό (408 π.Χ.), πριν να πάρει τον μοιραίο δρόμο για τη Μακεδονία λίγους μήνες μετά, θα προκύψει ευνόητο το συμπέρασμα ότι αντιμετωπίζεται το πιο απροσδόκητο, ερεθιστικό και ρηξικέλευθο θεατρικό προϊόν που σώζεται από την κλασική αρχαιότητα, μετά την Ορέστεια του Αισχύλου – αλλά, βέβαια, για εντελώς διαφορετικούς λόγους: πρόκειται για έργο ενός ευφυούς, ανήσυχου, ευφάνταστου και εξαιρετικά τολμηρού δημιουργού, ο οποίος πρέπει να είχε απόλυτη συνείδηση προς τα πού βάδιζε με τις συγκεκριμένες επιλογές του και, προφανώς, να μη δίσταζε, μεταξύ της προοπτικής μιας νίκης στους δραματικούς αγώνες και της ανταπόκρισης στο πνεύμα μιας ταραγμένης εποχής, να προκρίνει το δεύτερο, που εδραίωνε, με άλλο ένα δείγμα, τις απόψεις του για τους στόχους της τραγωδίας των ημερών του, αν και αυτό συνεπαγόταν δραστικές αποκλίσεις από την παράδοση.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547316461893,"sku":null,"price":19.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/orestis.jpg?v=1784631195"},{"product_id":"προμηθεασ-δεσμωτησ","title":"ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ","description":"\u003cp\u003eΌταν, στις αρχές του 1983, ο Κάρολος Κουν μου ζήτησε να μεταφράσω τον Προμηθέα Δεσμώτη για το «Θέατρο Τέχνης», αισθάνθηκα το ίδιο περίπου δέος που είχα αισθανθεί και το 1964, όταν μου είχε ζητήσει να μεταφράσω τους Πέρσες. Τι πιο φυσικό; θα μπορούσε να πει κανείς. Και μόνο το όνομα του ποιητή προκαλεί δέος. Έπειτα έρχονται όλα τα άλλα: οι δυσκολίες του συγκεκριμένου έργου, το αγεφύρωτο χάσμα του χρόνου, η συνείδηση μιας αναμέτρησης με ανέφικτους στόχους κ.λπ. Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο επιπλέον: το γεγονός ότι, μεταφρασμένη αναγκαστικά για το σημερινό θέατρο, η αρχαιοελληνική τραγωδία εμφανίζεται ως κείμενο με αυξημένες, ανανεώσιμες, ακόμη και πρωτοφανείς, υποχρεώσεις. Με τέτοιους όρους, είναι ευνόητο ότι ένα έργο σαν τον Προμηθέα Δεσμώτη πρέπει να μεταφράζεται κάθε τόσο και από κάθε γενιά. Ή, ακόμη, ότι μια μετάφραση άξια του ονόματός της οφείλει να είναι συγχρόνως πιστή και άπιστη, δηλαδή να υπερασπίζεται την «αλήθεια» του πρωτοτύπου όσο και τη δική της, διασώζοντας κατά το δυνατόν τρία πράγματα στην περίπτωσή μας: την ποίηση, τη θεατρικότητα και τον στοχασμό. Έτσι μεταφράζω μπορεί να σημαίνει επίσης και τούτο: ότι προσπαθώ να γεφυρώσω ένα χάσμα ανάμεσα σε δύο κόσμους (και χρόνους), προσφέροντας ένα αντίγραφο-υποκατάστατο το οποίο, σε αντίθεση με το πρωτότυπο, υπόκειται σε μετατροπές, αναθεωρήσεις ή αναδιατάξεις.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547316592965,"sku":null,"price":16.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/Promitheas_desmotis.jpg?v=1784631215"},{"product_id":"η-ιερατικη-τεχνη-οι-υμνοι","title":"Η ΙΕΡΑΤΙΚΗ ΤΕΧΝΗ — ΟΙ ΥΜΝΟΙ","description":"\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eΕίναι σαφές ότι ο Πρόκλος είχε επιχειρήσει –με τη χαρακτηριστική μεθοδικότητα που τον διέκρινε– να συστηματοποιήσει τις διάφορες πτυχές [των θεουργικών πρακτικών] και να τις εναρμονίσει με το πολυσύνθετο θεολογικό του οικοδόμημα. Συνοπτικά, ως μέλημά τους αναφέρει:\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003e1. Την αποκάθαρση τόσο του σώματος όσο και της ψυχής από τις «κηλίδες» που τους έχει προξενήσει η ένυλη ζωή, μέσω της ενεργοποίησης των «δυνάμεων» που ενυπάρχουν στη φύση των σωμάτων.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003e2.Την ίδρυσιν και την αφιέρωση (\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003eτελείν\u003c\/span\u003e\u003cspan\u003e) λατρευτικών ναών και αγαλμάτων ως πρόσφορων υποδοχών των θεικών ενεργειών.Τη «ζωοποίηση» των θεϊκών αυτών αγαλμάτων μέσω επικλήσεων, και τη χρήση τους για τη διενέργεια μαντειών και άλλων ιεροπραξιών.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cspan\u003eΗ σημαντικότερη ίσως πηγή που έχουμε σήμερα σχετικά με αυτό το πλέγμα οπωσδήποτε μυστηριωδών και δυσνόητων δοξασιών είναι μία σύντομη πραγματεία του, πιθανώς τμήμα κάποιου ευρύτερου έργου, η οποία έχει φτάσει ως εμάς ουσιαστικά χάρη σε ένα μοναδικό μεταβυζαντινό χειρόγραφο, και στα νεότερα χρόνια έχει μελετηθεί ελάχιστα, εν μέρει εξαιτίας της κάπως σκιώδους εκδοτικής της παρουσίας.\u003c\/span\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547316625733,"sku":null,"price":12.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/H_iearatiko_texni.jpg?v=1784631237"},{"product_id":"προσ-φαινιππον-περι-αντιδοσεωσ","title":"ΠΡΟΣ ΦΑΙΝΙΠΠΟΝ ΠΕΡΙ ΑΝΤΙΔΟΣΕΩΣ","description":"\u003cp\u003eΗ ανά χείρας εργασία αποτελεί την πρώτη αυτοτελή ερμηνευτική έκδοση του λόγου Προς Φαίνιππον. Κίνητρο για την εκπόνησή της στάθηκε η πεποίθησή μου ότι το έργο αυτό αξίζει μεγαλύτερης προσοχής, ας είναι ως δείγμα μη λογογραφικής παραγωγής που τοποθετείται στο μεταίχμιο της κλασικής και της ελληνιστικής εποχής, σε μια εποχή δηλαδή όπου η αττική ρητορεία –η οποία ως γνωστόν συμπορεύεται με τη δημοκρατία– πνέει πλέον τα λοίσθια. Κύριο μέλημα –και κατευθυντήριος άξονας του υπομνήματος– στάθηκε η ανάδειξη των ρητορικών ποιοτήτων του έργου και της λειτουργίας τους εντός του νομικού πλαισίου της αντιδόσεως. Αυτό δεν σημαίνει βεβαίως ότι παραιτήθηκα από τον σχολιασμό άλλων παραμέτρων, οι οποίες κρίθηκε ότι μπορούν να αναδείξουν στοιχεία του οικονομικού, κοινωνικού και πολιτικού πλαισίου του λόγου.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547316658501,"sku":null,"price":21.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/pros_fainippion_pri_antidoseon.jpg?v=1784631262"},{"product_id":"αθηναιων-πολιτεια","title":"ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ","description":"\u003cp\u003eΤο δοκίμιο παρουσιάζεται με τη μορφή διάλεξης. Ένας Αθηναίος ολιγαρχικός απευθύνεται –ή μάλλον υποτίθεται πως απευθύνεται– σε ομοϊδεάτες του από τον ευρύτερο ελληνικό χώρο και, σε πείσμα των προσδοκιών τους, αναλαμβάνει να υπερασπιστεί τις πιο αμφιλεγόμενες πλευρές της αθηναϊκής δημοκρατίας. Εκεί που το ακροατήριο δεν βλέπει τίποτε άλλο παρά μια σειρά λαθών, ο ομιλητής διακρίνει ένα επιτήδεια οργανωμένο σύστημα, συνεπές απέναντι στις επιδιώξεις του. Βασικός στόχος του συστήματος είναι η εξυπηρέτηση του πολιτικού και υλικού συμφέροντος των «φαύλων», δηλαδή της λαϊκής τάξης. Κεντρική ιδέα της ανάλυσης είναι ότι ιμπεριαλισμός και δημοκρατία συνδέονται άρρηκτα: «στον τόπο αυτόν, ο φτωχός λαός θεωρεί πως με το δίκιο του απολαμβάνει περισσότερα απ’ όσα οι ευγενείς και οι πλούσιοι, γιατί ο λαός είναι αυτός που επανδρώνει τα πλοία και προσφέρει στην πόλη τη δύναμή της. Το σύστημα είναι καλά ασφαλισμένο. Δεν υπάρχουν περιθώρια για ουσιαστικές αλλαγές, γιατί μια βελτιωμένη δημοκρατία θα έπαυε να είναι δημοκρατία· ούτε όμως και για ανατροπή εκ των ένδον, αφού οι πολίτες που έχουν αδίκως στερηθεί τα δικαιώματά τους δεν είναι τόσο πολλοί, ώστε να συνιστούν απειλή για το καθεστώς. Η τελευταία αυτή παράγραφος του έργου –αν όντως ο συγγραφέας θα ήθελε να ολοκληρώσει το δοκίμιό του με αυτόν τον τρόπο– αφήνει μιαν αίσθηση παραίτησης και όχι ηθικής αγανάκτησης.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547316724037,"sku":null,"price":18.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/athinaion_politeia.jpg?v=1784631283"},{"product_id":"μηδεια","title":"ΜΗΔΕΙΑ","description":"\u003cp\u003eΕννοείται ότι ο μύθος της Μήδειας έχει μακρότατο παρελθόν, αν και διαπιστωμένο όχι απαραίτητα σε υπάρχοντα κείμενα αλλά σε αυτά που αποκαλείται, γενικά, ‘παράδοση’, δεδομένου ότι ή πληρέστερη αφήγηση τής, σχετικής με το τραγικό θέμα, Αργοναυτικής εκστρατείας παραδίδεται από τον Απολλώνιο τον Ρόδιο, στα Αργοναυτικά του, μόλις περί τα μέσα του 3ου αι. π.Χ., αν καί, βέβαια, δεν αποκλείεται άντληση υλικού από πηγές που ανάγονται σε παλαιότερες περιόδους του έπους ή και άλλων ποιητικών ειδών, αφού θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι υπήρξε και παλαιότατη, παντελώς απροσδιόριστη, φάση του μύθου, επίσης σχετική με τα ‘Αργοναυτικά’, στην οποία φαίνεται να παραπέμπει ή Ομηρική Οδύσσεια (μ 70), με αναφορά στην Αργώ και στον Αιήτη. Εξάλλου, όπως θα διαπιστωθεί συχνά και στο μέρος των σχολίων, αυτό πού αποκαλείται ‘παράδοση’ συγκροτείται, κατά κανόνα, από στοιχεία ποικίλων ειδών και χρονικών περιόδων, οπότε εξηγούνται και οι ατελείωτες αντιφάσεις των πληροφοριών της – απτό παράδειγμα η πλήρης αντίθεση, ως προς τα ονόματα των Αργοναυτών, μεταξύ του Απολλωνίου, πού αναφέρθηκε, και ενός σημαντικού και πολυγραφότατου Αθηναίου συνώνυμου Γραμματικού του επόμενου αιώνα.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547316887877,"sku":null,"price":18.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/Mhdeia.jpg?v=1784631304"},{"product_id":"εκαβη","title":"ΕΚΑΒΗ","description":"\u003cp\u003eΑπό άποψη δραματουργική, η Εκάβη διαιρείται σε δύο, περίπου ισόστιχα και αντιθετικά αντίστοιχα, μέρη, το κάθε ένα με ιδιαίτερο τραγικό πυρήνα, που συγκροτείται από τον θάνατο ενός παιδιού της ηρωίδας: το πρώτο καλύπτει την πορεία της Πολυξένης προς την εθελούσια θυσία επάνω στον τάφο του Αχιλλέα, ενώ το δεύτερο εκκινεί με τη διαπίστωση ενός θανάτου, του Πολυδώρου, για να καταλήξει στην εκδίκηση της Εκάβης εναντίον του Πολυμήστορα, του εγκληματία, με θύματα επίσης δύο παιδιά. Από το στρατόπεδο των Αχαιών, στο πρώτο, εκτός από τον Ταλθύβιο, ως αγγελιαφόρος, εμφανίζεται και ο Οδυσσέας και στο δεύτερο ο Αγαμέμνων, ενώ παρούσα σε όλη τη διάρκεια είναι η Εκάβη και οι βωβές Τρωάδες σκλάβες της, εκτός από τον Χορό, συγκροτημένο επίσης από σκλάβες. Πρόκειται για ιδιάζουσα περίπτωση δραματουργικής αντιστοιχίας: Ένα από τα ζωτικής σημασίας πρόσωπα, ο Πολύδωρος, από την τρωική πλευρά, είναι ήδη νεκρό κατά την έναρξη του δράματος, όπου προλογίζει το Είδωλόν του, ενώ από την αντίπαλη, την ελληνική, πλευρά, ένα άλλο Είδωλον, του νεκρού Αχιλλέα, θα εξασφαλίσει τον θάνατο της Πολυξένης, αδελφής του πρώτου θύματο· εξάλλου, αποτελεσματικό ρόλο στην εκδίκηση της Εκάβης θα παίξουν οι βωβές σκλάβες της, αλλά όχι και οι Τρωάδες του Χορού. Επίσης, η κάθε μία από τις δύο πλευρές συμπληρώνεται από ένα βοηθητικό, γηραλέο, πρόσωπο: των Ελλήνων από τον Ταλθύβιο, που έχει σχέση με τον θάνατο της Πολυξένης, των Τρώων από τη Θεράπαινα, πού έχει σχέση με τον θάνατο του Πολυδώρου. Οπότε, και οι δύο πλευρές στιγματίζονται από εγκληματικές πράξεις, με φόνο αθώων νέων πλασμάτων.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547316920645,"sku":null,"price":18.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/ekavi.jpg?v=1784631327"},{"product_id":"θυεστησ","title":"ΘΥΕΣΤΗΣ","description":"\u003cp\u003eΟ Θυέστης είναι μία τραγωδία εν πολλοίς άγνωστη στο ελληνικό κοινό. Εν αντιθέσει με άλλα δράματα του Σενέκα (Αγαμέμνων, Μήδεια, Οιδίπους, Φαίδρα), ο Θυέστης δεν έχει μεταφραστεί ούτε έχει παρασταθεί στη νεοελληνική σκηνή. Μολαταύτα, πρόκειται για ένα από τα σκοτεινότερα έργα εκδίκησης και άμετρου πάθους, με χαρακτηριστικά άγριο λόγο και εικονοποιία, το οποίο αποκτά πρόσθετο ενδιαφέρον λόγω της στενής σχέσης του με τη μεταγενέστερη ευρωπαϊκή δραματουργία και κυρίως το Ελισαβετιανό θέατρο. Ο Θυέστης είναι επίσης η μοναδική πλήρως σωζόμενη τραγωδία της Ελληνορωμαϊκής αρχαιότητας που πραγματεύεται τη μυθική ιστορία των Πελοπιδών Ατρέα και Θυέστη και τη φοβερή εξέλιξη της αδελφικής τους έριδας για τη βασιλική εξουσία. Τούτοι είναι μερικοί μόνο από τους παράγοντες που με ώθησαν να καταπιαστώ με τη μετάφραση του παραμελημένου αυτού δράματος.\u003c\/p\u003e","brand":"Εκδόσεις Στιγμή","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":57547316953413,"sku":null,"price":18.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/files\/thyestis.jpg?v=1784631346"}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/1041\/6141\/1397\/collections\/adc8910db185d889127c03242edb7afb.jpg?v=1782993989","url":"https:\/\/ekdoseisstigmi.gr\/collections\/vivliothiki-arxaion-syngrafeon.oembed?page=3","provider":"Εκδόσεις Στιγμή","version":"1.0","type":"link"}