Ο Νίκος Μ. Σκουτερόπουλος (1938-2024) σπούδασε κλασική φιλολογία και φιλοσοφία στα Πανεπιστήμια της Αθήνας, του Γκέτινγκεν και του Τύπιγκεν της Γερμανίας. Διετέλεσε Καθηγητής της ιστορίας της φιλοσοφίας στο ΕΚΠΑ και κατέλιπε σημαντικό επιστημονικό, ερευνητικό αλλά και μεταφραστικό έργο. Εξέδωσε στη «Βιβλιοθήκη Αρχαίων Συγγραφέων» (Στιγμή) τοΠλάτων, Ιππίας Ελάττων (1995), στη σειρά «Μελέτες/Δοκίμια» τη Ρομαντική Σχολήτου Χάινριχ Χάινε (1993), και στη σειρά Στοχασμοί τα: Γκαίτε, Maximen und Reflexionen(σε συνεργασία με τον Κλάους Μπέτσεν - 2008), Σοπενάουερ, Επιλογή από το έργο του (σε συνεργασία με τον Κλάους Μπέτσεν - 2014), Επίκτητος, Εγχειρίδιον, Νίτσε, Επιλογή από το έργο του (2010),Επίκουρος, Επιστολή προς Μενοικέα – Κύριαι δόξαι – Επικούρου προσφώνησις (2018), Μάρκος Αυρήλιος, Τα εις εαυτόν, Επιλογή (2019).