ΖΩΓΡΑΦΙΣΤΟΙ ΗΛΙΟΙ

Απόσπασμα

Την τελευταία Αποκριά, όπως τη λέμε Τυρινή, γλεντούσαμε τα παλιά χρόνια πολύ. Θα σας μιλήσω για το 1933.

Θυμάμαι στο σπίτι μας νηστεύαμε από κρέας και τρώγαμε φαγητά φτιαγμένα με τυρί. Διάφορες τυρόπιτες και την παραδοσιακή μακαρονάδα με χοντρά μακαρόνια. Πάντα στο σπίτι μας γινόταν γλέντι, μαζευόντουσαν οι συγγενείς οικογενειακώς με τα φαγητά τους και γλεντούσαμε μέχρι την άλλη μέρα που ήταν Καθαρή Δευτέρα. Η γιαγιά μου ήταν πολύ γλεντζού Κρητικιά και ταίριαζε τις μαντινάδες στο λεπτό. Πάντα μασκαρευόταν και ποτέ δεν την γνώριζαν. Αφού άρχιζε το γλέντι και ο χορός, η γιαγιά μου εξαφανιζόταν για λίγο. Άξαφνα παρουσιαζόταν και έπιανε το χορό μπροστά. Στρίγγλιζε ο κόσμος από τα γέλια που την κοίταγαν. Γιατί γελούσαν; Θα σας την περιγράψω [...].