ΘΕΑΤΡΟ ΣΚΙΩΝ (ποιήματα σε πεζό)

Περιγραφή 

Ο Λου-Κιάνγκ-Τσέου είναι επινόηση του Pierre Bettencourt, και όλα τα «κινεζικά» ποιήματα του Θεάτρου Σκιών δεν είναι παρά έργο του ίδιου, ο οποίος χρησιμοποίησε ίσως το τέχνασμα αυτό για να εκφράσει με μεγαλύτερη άνεση ένα μέρος του προσωπικού του οράματος.

Ολόκληρο το έργο του είναι ένα όνειρο. Μια σειρά ονείρων, που αποτελούν στο σύνολό τους ένα «μεγάλο όνειρο», ανάλογο με εκείνα των Βαβυλωνίων ή των Αιγυπτίων, για τα οποία οι βασιλιάδες και οι ιερείς δικαίως ανησυχούσαν. Υπάρχει σ’ αυτό μια αστάθμητη μεταφυσική παρουσία, που υπερβαίνει την εντύπωση του εξωπραγματικού των συνηθισμένων ονείρων. Τοποθετείται ανάμεσα στη μαγεία και τη μεταφυσική και δίνει έναν νέο ορισμό του καλού και του κακού, συνδέοντάς τα άρρηκτα μεταξύ τους: θεός και διάβολος, αθωότητα και λαγνεία συμπορεύονται […].

Ε.Χ. Γονατάς

Απόσπασμα 

Είμαστε όλοι μας λωποδύτες. Μα καταλήγουμε να το ξεχνάμε. Για να αποφύγουν να τους κλέβουν, οι μεγαλύτεροι κλέφτες βάλανε νόμους. Αυτοί που τους σέβονται θέλουν να πιστεύουν ότι είναι τίμιοι άνθρωποι. Δεν ξέρουν πως οι νόμοι είναι ψεύτικοι, πως οι κλέφτες τους έχουν κλέψει πολύ προτού να γεννηθούν.