Ο ΞΑΚΟΥΣΤΟΣ ΓΚΩΝΤΙΣΑΡ

Παρουσίαση

Τον Νοέμβριο του 1833, ο Μπαλζάκ (Honoré de Balzac, 1799-1850) ετοιμάζει την έκδοση του δεύτερου τόμου των Σκηνών της επαρχιακής ζωής. Διαπιστώνοντας ότι η έκταση του βιβλίου ήταν μικρότερη από εκείνη που είχε αρχικά προβλεφθεί, καταπιάνεται με τη συγγραφή του Ξακουστού Γκωντισάρ, που θα ολοκληρώσει σε ελάχιστες μέρες. Την 1η Δεκεμβρίου 1833 γράφει στην Εβελίνα Χάνσκα (γνωστή ως Madame Hanska, μεγάλο ερωτά της ζωής του): «Καταραμένε Γκωντισάρ! Ο τυπογράφος χρησιμοποιεί στοιχεία που συρρικνώνουν το κείμενο και χρειάστηκε, καλή μου, για να συμπληρώσω τον τόμο, να πλάσω αυτή την ιστορία μέσα σε μια νύχτα – ογδόντα σελίδες, παρακαλώ!». Η μετάφραση έγινε από την έγκυρη Εγκυκλοπαίδεια της Πλειάδος (Encyclopédie de la Pléiade), των εκδόσεων Gallimard. Ο Ξακουστός Γκωντισάρ εντάσσεται στις Μελέτες Ηθών της Ανθρώπινης Κωμωδίας, στην ενότητα Σκηνές της επαρχιακής ζωής. Στο χειρόγραφο του Μπαλζάκ, ως χρονολογία συγγραφής του βιβλίου φέρεται, λανθασμένα: Νοέμβριος 1832. Η ένδειξη αύτη αναπαράγεται σε όλες τις μετέπειτα εκδόσεις. 

Απόσπασμα 

Υπάρχει στο Παρίσι ένας απαράμιλλος αντιπρόσωπος, πρότυπο του είδους, άνθρωπος που διαθέτει στο έπακρο όλες τις προϋποθέσεις τις συνυφασμένες με τη φύση της επιτυχίας του. Οι κουβέντες του είναι συνάμα καυστικές και γλοιώδεις: γλοιώδεις, για να προσεγγίσει, να τυλίξει το θύμα του και να το φέρει στα μέτρα του· καυστικές, για να λυγίσει τις πιο σκληρές αντιστάσεις. Ο κύριος τομέας του ήταν η πιλοποιία· όμως το ταλέντο του και η τέχνη με την οποία ήξερε να παγιδεύει τους ανθρώπους τού είχαν προσδώσει τέτοια εμπορική φήμη, που οι μεγαλέμποροι των παριζιάνικων νεωτερισμών τον πολιορκούσαν για να δεήσει να ασχοληθεί με την προώθηση της δουλειάς τους.