ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΕΡΑΤΟΣΘΕΝΟΥΣ ΦΟΝΟΥ

Μια ιστορία μοιχείας πού εκτυλίσσεται μέσα στο σπίτι του ανύποπτου συζύγου και καταλήγει σε φόνο· μια βεντέτα πού ξεκινά με αφορμή έναν εκδιδόμενο νεαρό και καταλήγει σε τραυματισμό. Οι δύο δικανικοί λόγοι πού φιλοξενούνται εδώ μας προσφέρουν τη δυνατότητα να δούμε μέσα από την κλειδαρότρυπα κάποιες ενδιαφέρουσες όψεις της ιδιωτικής ζωής στην κλασική Αθήνα, καθώς και να εκτιμήσουμε την απαράμιλλη τέχνη του Λυσία στην παρουσίαση του ψεύδους με τέτοια ζωντάνια και φυσικότητα, ώστε να μοιάζει με αλήθεια. Οι υποθέσεις αυτές εμπίπτουν μάλλον στην αρμοδιότητα του αστυνόμου Χαρίτου. Για την κατάρτιση του αρχαίου κειμένου χρησιμοποιήθηκαν κυρίως οι εκδόσεις των Thalheim (1901), Hude (1912), General και Bizos (1924), και Carey (2007). Ο σχολιασμός οφείλει πολλά στις εργασίες του Carey και του Todd.