ΑΝΤΙΦΩΝΤΟΣ ΛΟΓΟΙ

Ο Αντιφών ήταν ο πρώτος κατ’ επάγγελμα λογογράφος της Αθήνας. Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη, δεν υπήρχε κανείς συγκαιρινός του που να τον ξεπερνά στη στάθμιση των καταστάσεων και στη διατύπωση της σκέψης του με ευγλωττία. Στον τόμο αυτόν εκδίδονται, μεταφράζονται και σχολιάζονται οι τρεις δικανικοί, μη πλασματικοί, λόγοι του ρήτορα που σώζονται ακέραιοι, όλοι για υποθέσεις φόνου. Στον πρώτο, ένας νεαρός κατηγορεί τη μητριά του ότι δολοφόνησε τον πατέρα του με δηλητήριο. Στον επόμενο, ένας νεαρός αριστοκράτης από τη Μυτιλήνη κατηγορείται ότι κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού σκότωσε κάποιον Ηρώδη, μάλλον Αθηναίο κληρούχο, χτυπώντας τον στο κεφάλι με πέτρα. Τέλος, ένας Αθηναίος χορηγός απολογείται για τον αιφνίδιο θάνατο ενός από τα παιδιά του χορού. Οι ενάγοντες τον κατηγορούν ότι διέταξε να δοθεί στο παιδί κάποιο φάρμακο, μάλλον για να βελτιωθεί η φωνή του, όπως εικάζει ο συντάκτης της αρχαίας υπόθεσης του λόγου.