ΟΙ ΦΑΝΤΑΣΜΕΝΕΣ

Πρόλογος του Μολιέρου στις Φαντασμένες
Παράξενο πράγμα να τυπώνονται οι συγγραφείς χωρίς τη θέλησή τους. Τίποτα δεν μου φαίνεται πιο άδικο· θα συγχωρούσα οποιαδήποτε άλλη βιαοπραγία εκτός από τούτην εδώ.
Δεν θέλω να παραστήσω εδώ τον μετριόφρονα και να φανώ, από υπερβάλλοντα ζήλο, περιφρονητικός απέναντι στην κωμωδία μου. Θα ήταν αταίριαστη προσβολή για όλο το Παρίσι, αν το κατηγορούσα πως εχειροκρότησε μιαν ανοησία. Το κοινό είναι ο υπέρτατος κριτής τέτοιων πονημάτων, και θα ήταν απρέπεια εκ μέρους μου να το διαψεύσω. Ακόμη και αν είχα τη χειρότερη άποψη για τις Φαντασμένες μου, οφείλω τώρα να πιστέψω πως κάτι αξίζουν, αφού τόσοι και τόσοι άνθρωποι μίλησαν με καλά λόγια γι’ αυτές. Επειδή όμως οι χάρες που βρήκαν στο έργο μου έχουν το πιο πολύ να κάμουν με την ηθοποιία και τον τόνο της φωνής, δεν ήθελα με τίποτα να απογυμνώσω το έργο μου από αυτά τα στολίδια· πίστευα πως η επιτυχία του στη σκηνή του θεάτρου ήταν αρκετή, και πως εκεί έπρεπε να παραμείνει.