ΣΥΓΚΛΙΝΟΝΤΕΣ ΑΝΕΜΟΙ

Ο ΑΛΛΟΣ ΞΕΝΟΣ

Μικρός ο τόπος να χωρέσει ενός θεού το θαύμα

που φιλοξενήθηκε στον κόσμο ξένος

και για την πράξη του ήρωα που αιώνες αργότερα

διδαχτήκαμε σε κοχύλια θεάτρων παίρνοντας

κάθε φορά μιαν άλλη απάντηση

αιωνιότητα ζητώντας στο εφήμερο,

ίσια ζυγίζοντας την πρόθεση με το αποτέλεσμα

όπως φαντάζει ανυπέρβλητο το καθημερινό.

Ξένοι στον κόσμο ξενωθέντες στο αλλότριον

την ήττα της ζωής έκαναν νίκη.

Κάποια στιγμή το αόρατο σύνορο περνάμε

στη δική μας αλήθεια εγκλωβισμένοι

ξένοι σ’ αυτό που αφήσαμε αθόρυβα

μέσα μας να φωλιάσει, γνώριμα ενδύματα φορώντας

ως νίκες απολαμβάνουμε όλες τις μικρές μας ήττες

επιθυμίες προσεγγίζοντας για λίγο

με φανταστικούς μονολόγους αποχαιρετισμούς

αποχωρίσεις, το σβήσιμο κάθε αγαπημένης εικόνας

καθώς στη θολότητα ξεμακραίνει, μετέωροι

ανάμεσα σε ό,τι χάνεται και σε ό,τι λαχταράμε.

Και στη ρωγμή της συνείδησης

η στιγμή της αλήθειας. Σιωπή.