ΒΙΒΛΙΟΜΑΝΙΑ – Η ΣΠΕΙΡΑ

Παρουσίαση

Εννιά χρονών ο Φλωμπέρ –δεν ήξερε ακόμα καλά-καλά να κρατεί στο χέρι του την πένα (είναι γνωστό πως και να διαβάζει έμαθε καθυστερημένα, γύρω στα επτά ή οκτώ του χρόνια)– εκδηλώνει ήδη την κλίση του για το γράψιμο, προτείνοντας στον συμμαθητή του Έρνεστο Σεβαλιέ: «Αν θέλεις να συνεργαστούμε για να γράψουμε, εγώ θα γράφω κωμωδίες κι εσύ θα γράφεις τα όνειρά σου και επειδή υπάρχει μια κυρία που επισκέπτεται τον μπαμπά και μας διηγείται όλο βλακείες, θα τις γράφω». (Γράμμα του της 31ης Δεκεμβρίου 1830). Τέσσερις μέρες αργότερα φαίνεται να αλλάζει γνώμη, ξαναγράφοντας στον ίδιο: «Σου είχα πει πως θα έφτιαχνα θεατρικά έργα· όμως όχι, θα γράψω μυθιστορήματα που τα έχω μέσα στο μυαλό μου και είναι: Η Ωραία Ανδαλουσιανή, Ο Χορός των Μεταμφιεσμένων, Καρντένιο, Δωροθέα, Η Μαυριτανή, Ο Περίεργος Αυθάδης, Ο Φρόνιμος Σύζυγος».

Ε.Χ. Γονατάς

Απόσπασμα 

Σ’ ένα στενό κι ανήλιαγο δρόμο της Βαρκελώνης ζούσε, πριν από λίγο καιρό, ένας άνθρωπος με χλωμό πρόσωπο, με θολά, βαθουλωμένα μάτια, ίδιος μ’ εκείνα τα σατανικά κι αλλόκοτα όντα που ο Χόφμαν ξέθαβε στα όνειρά του.

Ήταν ο Τζιάκομο ο βιβλιοπώλης.

 Ήταν τριάντα χρονών μα φαινόταν κιόλας γερασμένος και καταβεβλημένος· αν και ψηλός, έσκυβε σαν γεροντάκι· τα μαλλιά του ήταν μακριά και κάτασπρα, τα χέρια του δυνατά και νευρώδη αλλά σκελετωμένα και γεμάτα ζάρες.