ΗΣΥΧΑ ΣΤΙΣ ΕΡΗΜΙΕΣ

ΚΑΘΩΣ ΥΠΕΡΥΨΩΝΕΤΑΙ

Χαράματα

οι δρόμοι είναι σπαρμένοι

με γαλάζια κόκκαλα.

Νομίζεις ότι οδηγείσαι

από μια νέα δυστυχία, ενώ

δέχεσαι το άγγιγμα από κάτι

που ενεδρεύει στο επέκεινα.

Χαράματα

οι δρόμοι είναι σπαρμένοι

ραγισμένα χέρια.

Μοιάζει να σε εγκαταλείπει

καθώς υπερυψώνεται η καρδιά

στην ησυχία όπως χτυπά αγωνιώντας

να εκμηδενιστεί ολοσχερώς.

Δεν σε εγκαταλείπει, μην ανησυχείς

απλά σε εκθέτει εκεί που εγκατακρημνίζεσαι

εκεί που γονατίζεις μόνος, εκεί που

αρχίζει γύρω σου να πνέει

ένας νέος άνεμος

να αναδεύουνε

αόριστα φτερά.