Ο ΜΙΔΑΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΕΧΕΙ ΑΥΤΙΑ ΓΑΪΔΑΡΟΥ ή Εκατέρωθεν της Ουσίας Υπό Θεμίστοκλους

Περιγραφή 

Το κείμενο αυτό, το πρώτο που ο συγγραφέας του δημοσίευσε στην Ελλάδα από τον Απρίλιο του 1967, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά σε συνέχειες στην εφημερίδα «Αι Κροκεαί», του χωριού Κροκεές, στη Λακωνία, το 1971 και 1972. Ως βιβλίο πρωτοκυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κέδρος τον Σεπτέμβριο του 1972, ταυτόχρονα με το Objet sans valeur: Υπήρξε το μόνο πλην της Λεγεώνας βιβλίο του Γ.Μ. που δόθηκε στη δημοσιότητα το έτος που γράφτηκε. Είχε διατυπωθεί ως αντίρρηση στα Δεκαοχτώ Κείμενα. (Λογοτεχνική αντίρρηση, εννοείται.) Ο Μίδας έτυχε πολλών επαίνων και μιας επίκρισης. Η επίκριση δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Δοκιμασία, τεύχος 4. Την διατύπωσε ο κ. Βασίλης Διοσκουρίδης.

Απόσπασμα 

Μη μου τους κύκλους τάραττε
(Ἀρχιμήδης)

Γράφω καθώς αν έγραφα στο νερό, ή όπως συμβαίνει στη μελωδία όπου […] οι νότες παράγονται (και ακούγονται) χωριστά μία-μία χωρίς ουδέποτε να συγχέονται. Κάθε νότα σβήνει αφού ακουστεί, εξοντώνεται μάλλον, από την επόμενη, που εξοντώνεται από την επόμενή της. Τίποτε δεν υπάρχει πριν έρθει η σειρά του, που δεν έρχεται παρά αφού κάτι άλλο χάσει τη δική του. Γράφω στο απόλυτο παρόν, σε κατάσταση λήθης. Γράφω, χάνω αυτό ακριβώς από το οποίο (αποφάνθηκε ο Schopenhauer) αντλούμε οι άνθρωποι τη γαλήνη και αταραξία μας: το principium individuationis.